Midden in de nacht opstaan om bijna 90 kilometer te roeien op één dag, dan ben je toch van de pot gerukt? Toch deden Willem-Jan de Wijs, Patrick Molenaar en Robèrt van Lith het op zaterdag 18 april vrijwillig. En zij beleefden een topdag op de Hart van Holland Marathon, die van start ging bij de Utrechtse roeivereniging Viking.
Wat hebben we genoten van fantastisch mooie natuur, molens, kastelen, (soms zeer lage) bruggen en mooie steden en dorpen. Het was heus soms afzien, maar vooral genieten op de tocht van Utrecht naar de gemeente Amsterdam en terug, die vooral over de prachtige rivier de Vecht gaat.
De dag begon om 04.30 uur in de ochtend bij RV De Hertog. Onze C2-boot de Westwal lag al op de botenwagen, dus die hoefden we alleen maar aan te koppelen en rijden maar. Rond 6.00 uur moesten we al op het water liggen bij RV Viking in Utrecht.
De eerste vijf kilometer was het oproeien naar de Weerdsluis, waar bijna 40 roeiboten tegelijk in lagen. Toen de sluis eenmaal opende, begon de wedstrijd. Op startvolgorde begonnen wij met startnummer 12.
Patrick en Willem-Jan hadden al de nodige ervaring met marathonroeien, voor Robèrt was het de eerste. We hadden afgesproken rustig te beginnen en zo vlak mogelijk de tocht uit te roeien. Dat pakte erg goed uit. In het begin werden we door een aantal boten ingehaald, maar zoetjesaan pakten we die bijna allemaal weer terug.
Ook hadden we afgesproken dat we strikt ieder half uur zouden wisselen. Dus je roeit een uur en bent een half uur aan de beurt om te sturen. Dat wisselen op het water hadden we goed geoefend. In dat half uur kun je mooi uitrusten en vooral eten en drinken.
We hadden de hele boot vol liggen met bananen, krentenbollen, zoetigheid en (te) veel sportdrank. In totaal zaten we ruim negen uur in de boot. Twee pauzes waren er; ongeveer op de helft een half uurtje voor een toiletbezoek, koffie en een peperkoek. En 20 kilometer voor de finish voor een snelle plaspauze.
Oversteek Amsterdam Rijnkanaal
Van de bijna 90 kilometer wordt ruim 60 kilometer geklokt voor de wedstrijd. Tussendoor wordt de tijd soms stilgelegd, bijvoorbeeld voor het oversteken van het Amsterdam Rijnkanaal (best spannend, maar onder begeleiding van Reddingsbrigade), of voor stukken waar het veel te smal is om te kunnen roeien. Dat was bijvoorbeeld in Abcoude het geval, waar de stuur al peddelend ons door smalle beekjes tussen huizen manoeuvreerde.
In onze C2 klokten we 6 uur, 25 minuten en 3 seconden. Daarmee versloegen we op ruim 8 minuten de andere C2-boot in de open klasse, die ook nog eens integraal de route roeide. Van alle negen C2-boten - incusief de estafetteteams - hadden we de derde tijd. En we waren ook nog eens sneller dan drie van de vier C3-boten (estafette). Dus we konden tevreden huiswaarts keren. Moe maar zeer voldaan.
