Na de Vogalonga (roeimarathon door Venetië) van 2015, konden we de roeimarathon Traversée de Paris (in Parijs) uiteraard niet aan ons voorbij laten gaan! Want zeg nu zelf: ‘Hoe bijzonder is het om zo’n 30 kilometer over de Seine te mogen roeien, die op dat moment vrij gehouden wordt van gemotoriseerde vaart?’ Het was in één woord inderdaad BIJZONDER! En in twee woorden: BIJZONDER LEUK! Want wat hebben we een lol gehad.
Vrijdagavondspits
We zijn allereerst maar eens begonnen met onszelf op de kaart te zetten door de Parijse snelwegen in de vrijdagavondspits te blokkeren met de botenwagen… Echter
door een bijzonder snelle actie van het botenwagenteam (Fred, Corrie, Jacqueline en Nanny aangevuld door een alleraardigste Parijse motorrijder), het nodige duw- en trekwerk kon de Parijse snelweg gelukkig snel weer vrij worden gegeven en kon het – met stomheid geslagen – Parijse verkeer (want hoe vaak komt het voor dat je: a) een botenwagen ziet en b) dat deze een 4-baansweg blokkeert…) haar weg hervatten. Ons nog even druk gemaakt over de hoogte van de botenwagen in combinatie 
met een toch wel erg lage brug … Je moet er toch niet aan denken dat je nét de kielen van twee C4-tjes er afgereden zou hebben … (tja, dan hadden we er wel gelijk twee ‘gladde boten’ bij gehad). Vervolgens een korte ruzie gehad met een slagboom (getuige de foto’s), maar daarna toch heerlijk genoten van een welverdiend Duits biertje, Frans wijntje en Italiaanse pizza in het restaurant van Camping Bois de Boulogne, waar we vier bungalows hadden gehuurd.
Paleis
Op zaterdagochtend hebben we de boten klaargemaakt en ons vergaapt aan de luxe van de zeer gastvrije watersportvereniging. On-voor-stel-baar! Wat een waanzinnig paleis, oh sorry … clubhuis! Dat moet je echt een keer met eigen ogen zien, want dat krijgen we niet beschreven. Om nog maar te zwijgen over de eindeloze hoeveelheid loodsen en hun vloot. Ge-wel-dig!
Zaterdagmiddag hebben we in wat kleinere groepjes de stad verkend, want met 22 man bij elkaar blijven valt in een dergelijke stad niet mee. ’s Avonds wel gezellig gezamenlijk gegeten (of… was het meer gedronken) en ons opgemaakt voor een kort nachtje. Want op zondagochtend om 04:45 uur ging de wekker en werden we een uurtje later aan het ontbijt (welgeteld een croissantje en kop koffie) op de roeivereniging verwacht.
Vuurwerk
Duizend enthousiaste roeiers probeerden gelijktijdig tweehonderd boten te water te laten, in het pikkedonker! Wat een prachtig gezicht! Om half acht liggen we met alle riemen verstrengeld in elkaar, vol spanning op het vuurwerk – wat als startsein fungeerde – te wachten op de start. Wat is het ongelofelijk mooi om Parijs wakker te zien worden … en dat ook nog vanaf het water! Om de Eiffeltoren plots in de verte te zien opduiken en er bijna onderdoor te kunnen varen! Om overvallen te worden door de pracht van de Notre Dame (en om het wel érg jammer te vinden dat we nu net dáár géén foto’s van hebben, hè Ria). Kortom: de tocht was fantastisch!
Geoliede machine
Na het afriggeren en opladen van de botenwagen stond er een heerlijke lunch op ons te wachten. Helaas voor de organisatie viel op dat moment de enige regen van dat weekend naar beneden. Daar werd echter snel en vakkundig een mouw aan gepast door tafels en stoelen in de loodsen te plaatsen. Petje af voor de organisatie van deze gehele marathon. Alles zat perfect in elkaar! Voldoende kleedkamers, kluisjes, douchegelegenheid, een soort rolstoelconstructies om de boten naar het water te rollen, een gigantische hoeveelheid vrijwilligers die hielpen met het te water laten van de boten en ook weer klaar stonden om iedereen op te vangen na afloop van de tocht en toffe shirtjes! Wat een goed geoliede machine!
Terrasjes
De zondagmiddag en -avond waren ter vrije invulling en zijn op verschillende manieren ingevuld. Van wandelingen door Bois de Boulogne, bezoeken aan musea als Louis Vuitton, tot struinen over Mont Martre en het bezoeken van terrasjes … veel terrasjes.
Op maandag vond de terugreis plaat, waarna we moe en voldaan afscheid hebben genomen van elkaar en er alvast voorzichtig plannen zijn gesmeden voor volgend jaar. Wellicht Berlijn… ?
Grote dank voor al het regelwerk wat voorafgaand aan deze marathon door onze chef de mission John Barendrecht is gedaan! John: hartelijk dank voor de goede zorgen!! En grote dank ook voor Fred, Corrie en Lex die de botenwagen veilig heen- en terug vervoerd hebben!
We kunnen niet wachten tot volgend jaar!
De dames-boot & Ari