Roeimaatjes

Midwekers van het eerste uur: de Krasse Knarren

In 1999 stond er een advertentie in de krant over het opstarten van een Fifty Fit-groep bij roeivereniging De Hertog. Er kwamen twintig aanmeldingen. Fifty Fit bestond in het begin uit inlooproeien op dinsdagmiddag. Maar omdat er een aantal mensen liever op dinsdagochtend wilden roeien, zijn zij hun eigen ploeg gestart: de Krasse Knarren. De gemiddelde leeftijd is inmiddels eind 70 (de oudste is 83, de jongste 67) en daarmee zijn ze de oudste roeiende leden en de langst samenroeiende ploeg. Chapeau!

Hoe zijn jullie ertoe gekomen om bij De Hertog te gaan roeien?
Dimph werd door de verhalen van haar in Utrecht roeiende dochter enthousiast en toen ze de advertentie van De Hertog in de krant zag staan, heeft ze zich direct aangemeld.
Ton, al zijn hele leven op het water te vinden, in allerlei soorten boten, maar ook al schaatsend of skieënd, kwam erachter dat de advertentie door zijn buurvrouw Tonie Sol was gezet. De aanmelding was snel gedaan.
Dorien zag de ploeg roeien toen ze in 2002 in Den Bosch kwam wonen. Ze dacht: Dat is leuk! En kwam erbij.

Hebben jullie al eerder geroeid?
Ton heeft voor het eerst kennisgemaakt met roeien toen hij in dienst zat bij de Koninklijke Marine in IJmuiden. Onderdeel van de primaire training was sloepvaardigheid.
Kick zat op de zeevaartschool in Amsterdam. Daar heeft hij geroeid in sloepen en in een acht op de Amstel. De acht heeft hij ook gestuurd.


Roeien
Ze roeien het liefst met een lekker ontspannen haal in de boot Kruisbroedershekel, omdat je daar relatief gemakkelijk in en uit kan stappen. Bij De Krasse Knarren geen commando’s als: “Uitstappen, gelijk 1,2,3!” Maar ieder doet dat op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo. De ploeg heeft in het verleden samen een aantal toertochten geroeid o.a. in Utrecht, Oss en Breda. Nu gebeurt dat alleen nog individueel.

Buiten het roeien om
Toen de ploeg 10 jaar bestond, hebben De Krasse Knarren uitgebreid gelunched met de partners erbij. Binnenkort staat er weer een gezellige lunch op de agenda.

Memorabele roeigebeurtenissen
De allereerste roeilessen werden gegeven door Chris van Wingerden, een instructeur van de Roeibond. Omdat hij biologie had gestudeerd, kregen ze gelijk biologieles van hem tijdens het roeien. Zo leerden ze met andere ogen naar het roeiwater kijken.

Als ploeg roeiden ze vroeger elk jaar een keer naar St. Michielsgestel. Daar legden ze aan bij een oud-roeilid en gingen ze bij een café een gebakken ei eten, om daarna weer terug roeien. Een aspirant-lid heeft een keer meegeroeid tijdens zo’n tocht, maar omdat het de hele route pijpenstelen regende, hebben ze hem nooit meer teruggezien.

Kathinka kan hele gedichten van Annie M.G. Schmidt uit haar hoofd voordragen tijdens het sturen. De roeiers rollen dan soms bijna uit de boot van het lachen.

Er was eens een regenworm in Sneek,
Die alsmaar naar de sterren keek,
En zuchtte, o wat is dat schoon!
Zijn Moeder zei, doe toch gewoon,
Kijk naar beneden zoals ik!
Maar toen, toen kwam de leeuwerik,
En zoonlief die juist naar boven staarde,
Zag hem en kroop in d’aarde
Maar Moe, die naar beneden keek,
Werd opgegeten daar in Sneek!
En dus beweer ik en terecht ,
Doe nimmer wat je Moeder zegt!

V.l.n.r. op de foto Piet van IJzendoorn, Dorien van Beek, Kathinka Roovers,
Dimph van Lamoen, Ton Vreeburg en Kick Ubink.
Niet op de foto: Frans Schooltink