Mijn bootje leert lopen

Mijn bootje leert lopen

Sinds het skiffklasje van mei 2015 is mijn passie voor het skiffen alleen maar gegroeid. Het is mijn manier van ontspannen na een intensieve werkdag in een combinatie van sport, yoga, meditatie, afzonderen en de natuur beleven. Tenminste, dat vermoed ik. Alle dingen die ik opsom heb ik nooit of zelden gedaan.

Skiffeurs lijken vaak Einzelgängers te zijn, maar na honderden telefoontjes, mailtjes, appjes en gesprekken op een dag, is het fijn als er even niemand tegen je praat. Neemt niet weg dat ik graag in de -gele petjes boot- stap. Een ongestuurde twee vind ik eigenlijk het mooist, je voelt de ander gemakkelijker aan, er is motivatie om door te roeien aan boord en het gaat hard.

Nog beter leren roeien
Om mijn onuitputtelijke drang naar beter leren roeien te voeden (of mijn onvermogen om het roeien te kunnen leren te camoufleren) heb ik deze zomer deelgenomen aan een skiffcursus van Saar Rowing Centre in Dreisbach. Het Boothaus ligt aan de Saarschleife tussen de met bomen begroeide heuvels en rotsen. Mijn favoriete roeier neemt hier soms trainingsfilmpjes op.

De spanning glijdt langzaam van me af als we op zaterdagavond gezamenlijk de Wintech skiffs afstellen en de juiste schoenmaat in de boot monteren. Deze keer wordt het maat 50, beetje te groot maar het blijkt heerlijk te roeien. Met de trainster en de overige zeven roeiers uit Nederland, Duitsland en Zwitserland is het al snel gezellig en worden er de mooiste roeiverhalen verteld.

Analyseren
Tijdens de eerste training op zondagochtend word er meteen gefilmd voor de videoanalyse. De camera blijkt haarscherp, zo ook de analyse van de trainster. Haar uitleg is lief, duidelijk en gefaseerd. Wat een verademing, op een fluwelen bedje word je naar een hoger niveau getild. Daarachter schuilt de ware leraar.

Aanwijzingen
Tijdens het oefenen van de eerste aanwijzing in het tweede blok op zondag ontdek ik langzaam dat er iets gebeurt met mijn bootje. In het tweede deel van mijn haal en als mijn timing per ongeluk klopt, voel ik dat het bootje blijft versnellen. Al kan ik het nog niet reproduceren. Die middag ga ik verder met het oefenen van de tweede aanwijzing. Met regelmaat krijg ik vanaf de wal een instructie die me verder helpt. Op maandag en dinsdag doe ik mijn best alle aanwijzingen en tips uit de volgende video analyses te verwerken in mijn haal.

Ook verbaas ik me over het gemak waarmee we als groep met elkaar omgaan. Het is gezellig, er is diepgang en er is vooral humor op cabaret niveau. Naast het trainen op het water hebben sommigen ook nog energie om de meegebrachte Rowperfect uit te proberen.

Op dinsdag beginnen alle aanwijzingen al langzaam door te werken. Ik moet me nog wel enorm concentreren, de routine moet nog inslijten. Daarom krijg ik instructie in omkijken, ook in Duitsland staan er bosjes langs het water. Ik wissel vaak af in tempo, hele lange stukken in 18 tot korte in 30. Het gebeurt, mijn timing valt regelmatig op zijn plaats. De boot loopt. Alles voelt anders, alles klopt.

Ontroering
Op woensdagochtend roeien we gezamenlijk een lang stuk over de Saarschleife, gecoördineerd vanaf de wal vanwege de onoverzichtelijke bochten. Ik raak lichtelijk ontroerd. Het weer, de omgeving, de mensen en het roeien, alles valt op zijn plaats. Maar de soep van de cateraar, die is niet te vreten.

Herman van Esch