Met roeien kom je  nog eens ergens!

Met roeien kom je nog eens ergens!

Enkele maanden bij Utrechtse Roeivereniging Viking

Vanaf jl. augustus verbleef ik enkele maanden bij mijn lief in Utrecht. Hier wilde ik dolgraag ook gaan roeien. Aangezien m’n roeimaatje bij De Hertog een onderbreking in onze training niet zag zitten, ben ik ook hier blijven roeien; met véél souplesse in de agenda van Marion en onze coach Will, is dat aardig gelukt. Om bij Viking te kunnen roeien, moest ik lid worden. Met alles wat daarbij hoort. En dat hield meer in dan ik me vooraf had gerealiseerd.

Nieuwe roei-ervaringen
De eerste boot waarin ik stapte, was een wherry; hierin kreeg ik namelijk een stuurles wat verplicht is voor zij-instromers. We roeiden een stukje Vaartsche Rijn, draaiden onder een smalle brug, legden aan hoge wal aan.
Zo leerde ik meteen wat specifieke roeiregels.
In Utrecht geen stromingsregel: vaart richting de stad heeft altijd voorrang. En…. ongestuurde boten mogen alleen op het Merwedekanaaal.

En ook nieuwe commando’s
Het commando ‘vast roeien’ ben ik gaan waarderen omdat het meer rust in de boot geeft. Waarom gebruiken we dit commando niet bij De Hertog?
“Vast roeien!” Je houdt je blad schuin in het water en remt zo af.
Pas bij “Houden!” gaat het blad verticaal het water in en stop je de boot.

En dan het ‘peddelend strijken’ om de boot los te varen van het vlot.
“Peddelend strijken!” Na het met de hand uitzetten breng je eerst je riem aan vlot-zijde naar voren – als slippen –, houdt dan het blad verticaal en maakt vervolgens kleine strijk bewegingen. De riem aan zeezijde houdt natuurlijk veilig boord.

Op momenten dat ik ging skiffen, had ik toch duidelijk de voorkeur voor de ‘Bossche’ methode (“Uitzetten!”): na het met de hand uitzetten duw je met de riem de boot van de kant af.

Met het behaalde stuurexamen mocht ik gaan roeien. Ik nam een keer op woensdagochtend vrij van m’n werk zodat ik kon deelnemen aan het inloop roeien. Een mooie gelegenheid om eens nader kennis te maken en met een ploeg het water op te gaan.
Natuurlijk wilde ik ook skiffen en daarvoor was een ander examen nodig. Al snel mocht ik mijn ervaring tonen zodat ingeschat kon worden voor welk niveau ik op kon gaan. Ik ging op voor het 3e niveau (hier zijn vier niveau’s). Oeps, ik moest daarvoor wel strijkend kunnen aanleggen; geen idee hoe ik dat voor elkaar moest krijgen! Gelukkig kon ik dit in Den Bosch oefenen en is het examen prima verlopen.
Na dit examen kreeg ik automatisch meer roei-mogelijkheden. Behalve dat ik mocht skiffen bleek het (vanwege het 3e niveau) eenvoudig om met bestaande ploegen te roeien; ook hier blijken teams niet altijd makkelijk een boot vol te krijgen.

Met twee studenten roeiverenigingen (Orca en Triton) aan hetzelfde vlot is het boordroeien heel aanwezig en is het in de communicatie wel handig te weten of je gaat scullen of boorden.

Het bleek trouwens heel makkelijk om mee te roeien met een boordploeg (ook omdat ik als beginner nog helemaal geen boord-voorkeur had).
Vlak voor de eerste training kreeg ik van een ploeggenoot de beginselen geïnstrueerd in de prachtige binnenbak die de vereniging rijk is.

Vaartsche Rijn – Merwedekanaal – Kromme Rijn – Singel – Oude Gracht
Vanaf het water is het heel anders oriënteren in een stad. Ik genoot hier enorm van!

In eerste instantie was ik nogal teleurgesteld dat je met een ongestuurde boot alleen het Merwedekanaal op mag. Al snel kwam ik erachter dat het een prettig, breed vaarwater is waarbij ook nog veel boeiends langs de kant te ontdekken valt: historische gebouwen, de rijen bezoekers op de brug voor de ingang naar de Jaarbeurs, veel afwisseling in stadswijken.
En vergeet niet de woonboten, in allerlei soorten en maten; zo volgde ik van dichtbij een verbouwing van een ervan.

Omdat ook mijn Utrechts roeimaatje (toen) niet van de beperking wist, voeren we toch een keer in een ongestuurde twee richting stad: met erg goed opletten bij diverse bochten, een stuk de Kromme Rijn op. Dit smaakte naar meer en zo zag ik vol verlangen uit naar de beroemde tocht naar ‘het pannenkoekhuis’ (theehuis Rhijnauwen, richting Bunnik). Helaas is dat er niet meer van gekomen. Gelukkig gaat er soms een toertocht vanuit De Hertog die kant op, dus dat komt nog wel een keer.

In een (gestuurde) vier ben ik een rondje gevaren via de Singel en Oude Gracht (“Rondje stad”): súperleuk! Zoiets kun je natuurlijk alleen buiten ‘het seizoen’ of bij minder gunstige weersvoorspelling op een vroege ochtend doen; dan heb je geen last van pleziervaart.

Met mijn plezier in het roeien en in het proeven aan allerlei nieuwigheden werd me door een ploeggenoot het stempel ‘de toerist’ geplakt. Heel treffend want zo voelde ik me ook. Ploeggenoten vertelden me enthousiast over wat er om ons heen te zien was, soms ook met de bijbehorende historie. En als ik vragen had over het reilen en zeilen binnen de vereniging, kwam er altijd een antwoord.

Aan wal
Mijn lief nodigde me uit voor een verrassingsdiner boven in de watertoren aan de Vaartsche Rijn. Vanaf de toren konden we Utrecht in vogelvlucht zien: ik herkende meteen de ‘inktpot’, het gemeentehuis, het spoor met de nieuwe spoorbrug, de ‘verrekijker’. Maar het leukst vond ik het overzicht op de Vaartsche Rijn waar de toren naast gelegen is: “Yesssss, hier roei ik dan!”

Vereniging
Toerist of niet: als nieuw lid moet je bij Viking starten met bardienst taakuren. Met ervaring bij de 5e Stop en het certificaat Verantwoord Alcohol Schenken had ik een mooie binnenkomer. De bardiensten waren leuk om te doen, want ik ontmoette weer andere leden en voelde me nu ook in het clubhuis steeds meer thuis. Maar toch… home sweet home: ik ben reuzetrots op het clubhuis van De Hertog! Én heel tevreden met ons als vereniging, want zonder mijn opleiding en ervaring die ik hier heb meegekregen, had ik deze uitstap naar Utrecht niet zo makkelijk kunnen maken.

Ik kreeg ook een beter besef hoe bijzonder het is dat zoveel mensen zich vrijwillig inzetten om alles binnen de verenigingen zo goed mogelijk geregeld te krijgen.
Dankjewel Viking en dankjewel De Hertog voor het mogelijk maken van deze mooie ervaring.

Ans Snoeren