Afspreken voor een interview wil Jan van Koert wel, maar wel pas nadat hij uitgebreid koffie heeft gedronken met zijn roeivrienden; het sociale aspect is minstens zo belangrijk als de sportieve inspanning. Het roeien is een reden om elkaar te ontmoeten; iedereen heeft zijn verhaal en samen in de Hertog Inn wat wereldproblemen oplossen hoort er gewoon bij. Jan is met 83 jaar het oudste Hertog lid en roeit wekelijks met zijn team L’a-4-on (het roeien).
Vanaf de waterkant
Jan is afkomstig uit het waterrijke Nieuwkoop. Zijn dochter Astrid van Koert is een voormalig Nederlands roeister. Ze kwam uit op verschillende internationale wedstrijden en roeide in 1996 op de Olympische Spelen van Atlanta in de vrouwen acht. Jan bezocht heel wat wedstrijden en leerde zo het kleine roeiwereldje kennen.
Alle tijd voor roeien
In 2001 vond Jan, die toen net met pensioen was, eindelijk de tijd om zelf te leren roeien en meldde zich aan bij De Hertog. Hij kwam terecht bij de Fifty Fitters, later de Midwekers. Er waren nog geen ploegen en er werd geroeid volgens een inloopsysteem. L’a-4-on was in 2004 een van de eerste teams, die gevormd werden. Astrid coachte ze naar R2. Nu nog steeds is Jan samen met Chris Brakensiek ploeglid van het eerste uur.
Coachen was een omvangrijke taak
Iets wat ook nooit gaat vervelen, is ieder jaar weer het coachen van de nieuwe Introploegen. Vroeger betekende dat de hele coördinatie van boten, sturen en coaches voor soms wel 2 shifts introroeiers, zoals dat in 2006 het geval was. Tegenwoordig wordt er veel geregeld vanuit het bestuur.
Bescheiden maar zeker geen watje
83 jaar geef je hem niet en Jan voelt zich zo fit als hij eruitziet. Behalve roeien fietst hij iedere week zo’n 100 km, wel een tandje lager: vroeger was het tempo belangrijk, nu is het een fijne manier om in beweging
te blijven.
Jan is niet van de toertochten; wel roeide hij meermaals de Lingebokaal en de Dommelregatta. Vorig jaar nog nam Jan samen met Stef Toenbreker (net drie maanden jonger) deel aan de Bossche Sprint.
Echt grote ambities zijn aan Jan niet besteed: je moet je plaats kennen, zo vindt hij. Wel zou hij heel graag nog een keer de Dommelregatta roeien, in een dubbel twee samen met zijn dochter.
Marion Aarts