Even voorstellen: introroeier Arno Dusschooten

Even voorstellen: introroeier Arno Dusschooten

Arno, 57 jaar oud, wonende in Vught en met zijn 1 meter 94 zie je hem niet snel over het hoofd. Ik had hem als collega getipt: is roeien niets voor jou? En Arno nam deze tip ter harte en is daadwerkelijk dit voorjaar in een bootje gestapt. Tijd voor mij om hem te interviewen. Is deze sport echt wel zo leuk?

Waarom ben je gaan roeien?
Ik ben gaan roeien omdat ik nog een sport wilde gaan doen. Ik wil graag nieuwe mensen ontmoeten en tegelijkertijd actief met mijn lijf bezig zijn. In het verleden heb ik gezeild en aan windsurfen gedaan, dus een sport op het water is alleen maar extra leuk. De laatste jaren heb ik ook in het buitenland in een kano of kajak gezeten. Ik kwam in september op de open dag, ik meldde me aan. Kwam op de wachtlijst, maar had toch het geluk dat ik geplaatst werd. 

Is roeien zo leuk als je had gedacht?
Het is wat ik ervan had verwacht, maar ik had niet gedacht dat het nog zo moeilijk zou zijn. Als je bezig bent, dan snap je ook dat ze zeggen: je moet eerst twintig keer komen en dan heb je een beetje het idee hoe het werkt. Het is wel logisch. Je moet de slag in de gaten houden, maar intussen zijn vier mensen, ieder voor zich, bezig om de techniek onder de knie te krijgen. Qua beweging vind ik het fijn dat je eigenlijk alles gebruikt: je armen, je benen, je buik en je rug.

Heb je al een favoriete plek in de boot?
Nee, ik heb al op elke plek gezeten, maar nog niet een voorkeurspositie ontdekt. 

Heb je al een favoriete stuur of coach?
Nee, eigenlijk ook niet. Er is wel een verschil in de sturen. Ook hoe er commando’s worden gegeven. Sommige vergissen zich wel eens in bakboord en stuurboord. Niet iedereen is zo duidelijk in het geven van commando’s. De stuur die we laatst hadden zei voorafgaand aan een ander commando: “Let op”. Dat was wel fijn. 

Er zijn een aantal fijne coaches. Ik heb nog geen voorkeur, maar we moeten er natuurlijk nog één weten te strikken voor ons ploegje. In de eerste weken was het intro-roeien wat ongeorganiseerd, toen er nog geen coaches waren en de sturen ook coachten. Ze vroegen zich nogal eens af, welke boten moeten we hebben en wat gaan we doen? Ook was er soms een boot niet beschikbaar, toen moesten we wisselen en in de “bak” (op het einde van het vlot) aan de gang. Vooral doordeweeks moest het nog een beetje op gang komen. Volgens mij helpt het als er op elk intro-roeimoment één coördinator is, die leiding neemt. 

Hoe vind je de sfeer op de vereniging?
Wat ik tot nu toe meemaak is heel leuk. Iedereen zegt elkaar gedag. Het is een ontspannen sfeer. Ook het clubhuis op een prachtige plek in de stad helpt hieraan mee!

Imre Giesselbach