Verslag van een debutant
Donderdag 25 augustus was een tropische dag en gewapend met zonnebrand, petten, brillen en vooral flinke watervoorraden beginnen 25 Hertogers aan de toertocht van 22 km; van het clubhuis van de Utrechtse roeivereniging Viking over de Kromme Rijn naar theehuis Rhijnauwen en terug via dezelfde Kromme Rijn en een rondje Utrecht.
Na een hartelijke ontvangst door Ellen van Dun van Viking stappen we in vijf wherries en een C4 om de eerste 8,8 km stroomopwaarts naar het theehuis te roeien. Tijd om kennis te maken met de bemanning, die in mijn geval uit vrouwen bestond, en te wennen aan de wherry. We genieten van de prachtige dag en de omgeving anders dan de gebruikelijk Bossche wateren. De meanderende Kromme Rijn biedt behalve lekker veel schaduw mooie blikken op de landgoederen van Amelisweerd. Onderweg is het laveren om kano’s en motorbootjes heen en bedacht zijn op zwemmers; veel Utrechters konden een duik in het frisse water niet weerstaan. Op aanraden van het organiserend comité nemen wij regelmatig een vooralsnog alcoholvrije drinkpauze en koelen de hoofden met behulp van onze in het water gedrenkte petten. Ik noem het echte waterpret.
Het aanleggen vergt enig denk- en springwerk, maar dan storten we ons bij het theehuis op een heerlijke met zorg uitgekozen pannenkoek; de Rhijnauwen, Bonaparte, Kromme Rijn of toch die Aloha noa? Na deze substantiële lunch vind ik het niet heel erg, dat ik de tocht stroomafwaarts richting Utrecht niet hoef te roeien.
De wisseltruc, waarbij roeiers en sturen van plaats wisselen, is een spannend momentje. We vervolgen onze weg naar een nieuw hoogtepunt, onze intocht over de Utrechtse grachten vol vaartuigen van alle soorten en maten. Geen tijd om aan te leggen voor de Sale; roeien door de gracht is puur avontuur, stuurmanskunst en spierballen. We kunnen gelukkig volledig vertrouwen op onze stuurvrouw en leveren de wherry na een behouden vaart weer in bij de Viking.
Een toertocht is behalve een gezellig en sportief uitje een uiterst leerzame roei-ervaring; ik weet nu hoe het is om in een wherry klauterend over je mederoeiers van plaats te wisselen en slippend onder bruggen door te varen. Het warme onthaal bij Viking met hapjes bij onze drankjes laat bovendien zien dat het roeien een cluboverstijgende teamsport is.
Alle lof voor Ad Oomen!
Marion Aarts