Een paar weken terug ontvingen we een mail van onze stuurman Stef. ‘Mijn leven voltrekt zich als een salamiworst,’ lazen we, ‘steeds gaat er een dun plakje af’ en daarom wil Stef, onze messcherpe schipper van de gladde vier, na deze winter afzwaaien.
Servicegericht
Op zondagochtenden komen wij aanrennen; de tijd was te snel gegaan, met de boterham nog in de mond, nog even naar het toilet. Stef draagt alvast onze riemen naar het vlot en staat als eerste klaar, coxmate in de aanslag. Onze fanatieke, gedreven stuurman loodst de boot uit de stellingen en naar de waterkant, terwijl hij hier en daar een handje toesteekt. Hij haalt onze schoenen op, servicegericht als altijd en maakt dan de diepe stap de Lunet in. Hij zet zijn petje op, manoeuvreert de microfoon tot vlakbij zijn mond en we zetten uit. We wanen ons prinsesjes, laten ons over het water jagen en we planeren terwijl Stef ons ondertussen wijst op ijsvogels of visdiefjes die dan toch net verdwenen zijn langs de oevers.
Gouden koppel
Onze ploeg, Pallas, werd snel na oprichting in 2006 coachloos en ploeggenoot Sophie stelde voor om naast Trude Rietveld, ook haar vader Stef te vragen om onze coach te worden. Hij roeide al sinds 2002, was een bezield sportman en op onze vraag besloot hij ons graag aanwijzingen te willen toeroepen, maar wel vanaf het water. Daarmee bedoelde hij: ons op te jutten en aan te jagen vanaf de stuurplek en ons het snot voor de ogen te laten roeien. Het koppel ‘Trude aan de wal en Stef in de boot’ won met deze praktische werkverdeling samen de allereerste MaJo bokaal In 2011.
Geliefde stuurman
Stefs betrokkenheid bij het roeien waarderen we hoog en betrokkenheid bij de koffie en de borrels des te meer. Menig vraagstuk over familieaangelegenheden, werk, opvoeding van kinderen en pubers hoorde hij aan en voorzag hij van vaderlijk wijs en intergenerationeel commentaar. Je moet wel wijs zijn en jong van geest om je tussen ons, kakelende dames staande te houden. Stef ontpopte zich tot een voorbeeld voor ons en we scheppen allemaal graag op over onze geliefde stuurman op leeftijd, die we maar mooi onze ploeggenoot mogen noemen.
Wedstrijden
Stefs messcherpe stuurmansoog en fanatisme voerden ons naar wedstrijden als de Novembervieren, Beatrix en de Markregatta, die we zelfs wonnen onder zijn bezielende leiding. Speciaal daarom varen we ook dit jaar nog een keer samen over de Amstel, vier kilometers wedstrijdtempo tijdens de Novembervieren met nog een keer lunch toe.
Stap uit de boot
Al een tijdje is de stap uit de boot en op het vlot een steeds spannender huppeltje aan het worden. Mede daarom heeft Stef besloten te stoppen met sturen. We hebben begrip voor dat besluit, maar zullen zijn vaderlijke stuurmanskunsten, felle aansporingen en bovenal zijn altijd opgewekte aanwezigheid in de boot en bij de koffie verschrikkelijk gaan missen. We voelen ons trots dat hij ons al die jaren heeft willen sturen.
De afscheidwedstrijd
Novembervieren
Nadat we op onze vlammende tocht over de Amstel zijn toegeschreeuwd en opgezweept vanaf de stuurplek, roeien we de Pettelaar terug naar RIC. Later, samen aan een bier en de lunch praten we na, over deze afscheidstournee te water, over wat onze ploeg zo’n bijzondere thuishaven maakt en hoe Stef als hoeder voor ons allemaal een belangrijke plek inneemt. Dan reiken we de door ons meegebrachte trofee uit:
Stef Toenbreker
Inspiratiebron, Topcoach
van Pallas Athena
Stefs Harem: Nanette, Femke, Saskia, June, Renee en Annemiek