Zeilen heb ik altijd graag en veel gedaan. Maar om dat nou sporten te noemen… Nee, mijn leven lang heb ik mij daar ver vandaan gehouden. Totdat ik, letterlijk vanaf de zijlijn, die roeiwedstrijd op de Thames mocht meemaken, in 2012. Daarna heb ik mij als lid aangemeld bij De Hertog.
Het zal in oktober of november 2011 geweest zijn, dat op initiatief van Marc Schultz de voorbereidingen startten voor deelname van De Hertog aan een roeiwedstrijd in Londen, de ‘Vesta Veterans’. Deze roeiwedstrijd wordt gehouden op het zelfde traject als de beroemde jaarlijkse wedstrijd tussen de mannen-achten van de universiteiten van Oxford en Cambridge, die eenvoudig en veelzeggend gewoon bekend staat als ‘the Boatrace’. Dat is een enorm festijn, dat vele duizenden toeschouwers trekt. Hij wordt gehouden over een afstand van zeven kilometer op het getijdewater tussen Putney en Mortlake. Deze wedstrijd wordt ook altijd live uitgezonden door de BBC. Het komend seizoen vindt de race plaats op 6 april.
Maar het zijn niet alleen de teams van Oxford en Cambridge, die hier roeien. Op 29 maart 2014 organiseert de Vesta Rowing Club opnieuw haar Head of the River race. Daaraan nemen meer dan 400 teams van ‘diehard’ wedstrijdroeiers deel. Het is een van de grootste wedstrijden in Londen.
De dag erna, op 30 maart 2014, organiseert de Vesta Rowing Club haar jaarlijkse veteranenwedstrijd, in verschillende klassen. Daar komen honderden teams uit heel Europa en elders op af. Bij deze veteranen zitten ook veel oud-kampioenen, er is dus een behoorlijk stevige concurrentie. Ze hebben er wel respect voor de leeftijden, dat was dit jaar aan het officiële wedstrijdshirt wel te zien, kijk maar op het plaatje!
De voorbereidingen
Het was voor de veteranenwedstrijd, dat De Hertog zich had aangemeld. Er was een team samengesteld van een stuk of twaalf roeiers van verschillende leeftijd. Wie daarvan uiteindelijk mee zouden gaan, zou afhangen van de verdere ontwikkelingen: niet iedereen was er zeker van, dat hij ook werkelijk in de gelegenheid zou zijn om mee te doen, sommigen deden vooral mee als ‘vaste invaller’, gewoon om lekker stevig te roeien in een acht.
Ingrid van Rens zou de ploeg coachen, mijn vrouw Rineke was de stuur. En voor dat coachen hadden ze iemand nodig die het coachbootje kon sturen, dat moest dus iemand met een vaarbewijs zijn. Vandaar dat ik er bij betrokken raakte.
Elke zaterdagmorgen om half negen gingen de acht en het coachbootje te water, weer of geen weer. Het was een zachte winter, dus hebben we elke zaterdag een training kunnen doen, niet gehinderd door vorst of ijsgang. Voor mij was het allemaal tamelijk nieuw, al die roeimanoeuvres en trainingsopdrachten. En ik zag met hoeveel plezier er fanatiek geroeid werd. Ondanks de vele wisselingen die voortdurend optraden in de samenstelling van de ploeg, kon ik zelfs als leek zien dat er duidelijk vooruitgang was in de resultaten.
Thuis gingen we ook aan de slag met voorbereidingen. Via de website van de Vesta Rowing Club (“Tearing up the Thames since 1870”) kon je wedstrijdinformatie downloaden. De Port of London Authority, kortweg PLA, geeft informatie over het varen op dit getijdewater, ‘the Tideway’. De meeste Londense roeiverenigingen liggen aan het stuk water tussen Putney en Mortlake, het wedstrijdgebied. Op dit gedeelte gelden bijzondere vaarregels, specifiek ingesteld voor het roeien op dit voor roeiers en sturen erg moeilijke water. Ga maar na: In de zes uur tussen eb en vloed stijgt of daalt het water hier met meer dan vier meter!
De belangrijkste regel is wel, dat het verboden is om tegen de stroom in te roeien in het hoofdvaarwater. Als je tegen de stroom in moet, dan moet je langs de oevers varen, voornamelijk langs de binnenbochten. Oversteken mag alleen maar op bepaalde aangewezen plekken, waar er goed zicht is en minder stroomsterkte. Het is allemaal wel logisch, want met zo’n sterke stroom zou je als roeier niet eens meer vooruit komen en vorm je een gevaar voor het andere verkeer.
Om een beetje gevoel te krijgen van de uitdaging om op dit moeilijke water te varen, hebben we de kaart gedownload via de PLA. Het is een grote kaart, waarop de bijzonderheden van het vaarwater staan vermeld. Uit de reglementen van de PLA en andere documenten haalden we plaatjes, vooral van de verschillende bruggen, en plakten die op de kaart, die we thuis aan de wand hadden opgehangen. Het leken wel de voorbereidingen voor een zeereis.
Via de site van British Rowing en andere bronnen kwamen we aan informatie over wedstrijdtaktieken en te varen koersen, van ervaren wedstrijdsturen, ‘coxen’ in het engels. Daaruit haal je allerhande tips, bijvoorbeeld dat je onder Hammersmith Bridge niet te ver naar de buitenbocht moet uitwijken, omdat je dan door de stroming wordt weggezet en onder de barges terecht kunt komen die aan de overkant liggen afgemeerd. Dat is informatie waardoor je wel respect krijgt voor de rivier.
De reis en de wedstrijd
Uiteindelijk zijn we op vrijdagmorgen vertrokken, met de Boze Griet op de botenwagen en nog een boot die we voor Willem II meenamen en Jaques van de Vijver aan het stuur, op naar Londen, via Calais en Dover. Op vrijdagmiddag in het spitsuur met die lange aanhanger dwars door het Londense verkeer naar Putney Bridge. Daar konden we de wagen parkeren langs de Thames, vlak bij het clubgebouw van Vesta, dat op dat moment dicht bleek te zijn. Voor de overnachtingen hadden we kamers gehuurd in een leuke Bed & Breakfast in de Londense wijk Vauxhall.
Op zaterdagmiddag, nadat de grote wedstrijd was gehouden (de junioren, zal ik maar zeggen), kon de Boze Griet te water, om het traject een keer te verkennen. Ze zijn toen het hele stuk gevaren naar Mortlake, om het allemaal maar eens goed in zich op te nemen en om ook de plekken te kunnen herkennen die we al op de plaatjes hadden gezien.
Op zondag was de wedstrijd zelf. Aan deze Veteranen race deden 228 achten mee. Je kan je voorstellen dat dat allemaal behoorlijk strak georganiseerd moet zijn. Nou dat was ook zo, althans wanneer je eenmaal aangekomen bent in het startgebied. Daarvóór was het een ongeorganiseerde puinhoop, omdat al die 228 boten min of meer gelijktijdig te water gaan om op te roeien en omdat er aardig wat bij zijn die voor het klaarmaken van de boot alle tijd van de wereld denken te hebben.
In het startgebied moeten al die boten klaarliggen op volgorde van hun startnummer, in groepen aan weerszijden van de rivier, twee maal vijftig bovenstrooms van Chiswick Bridge en de rest benedenstrooms daarvan. Naarmate de bovenstrooms gelegen nummers een voor een van start zijn gegaan, schuiven de andere langs de oevers door naar boven, om daar hun startplek in te nemen. Op het water varen allerhande bootjes rond met ‘marshalls’, die aanwijzingen geven in soms niet mis te verstane bewoordingen, waar je niet eens engels voor hoeft te kennen.
Dat liep voor de Hertog acht allemaal voortreffelijk. We werden 106e van de 228 en dat was gezien het gewicht van de concurrentie bepaald geen slecht resultaat. En het was geweldig leuk om mee te maken. Het was voor mij een intensieve kennismaking met de roeisport, waardoor ik er zelf ook zin in gekregen had. Na terugkeer uit Londen heb ik mij dan ook aangemeld als lid van De Hertog.
In 2014 weer naar Londen?
En zo’n leuke wedstrijd in Londen, dat willen we graag nog eens doen, in maart 2014. Dat zou echt mooi zijn. Met minstens één Hertog-8. Een mannen-8, een vrouwen-8 of een mix-8. En als het meezit, krijgen we misschien wel twee boten aan de start. De roeivereniging Neuss heeft ook belangstelling getoond, eventueel kunnen we daar ook nog een mix mee maken. Ik zal het coachbootje wel varen, want dat roeien van mij, nee, dat wordt toch echt nooit goed genoeg om hiermee serieus mee te kunnen doen.
Ben jij wel zo’n roeier of roeister met zin om aan een stevige wedstrijd mee te doen? Meld je dan aan om mee te doen aan de ‘Vesta Veterans 2014’. Wat er verder voor nodig is, is dat je deze winter één keer per week de training meedoet, en daarnaast aan je conditie werkt.
Meld je aan bij: John Barendregt, Han Duppen of Rineke van Oyen