Het is een vraag die vooral ’s winters wordt gesteld, maar die soms ook ’s zomers aan de orde is. Ons roeiwater wordt geleverd door regenrivieren en als we die wetenschap combineren met het Nederlandse klimaat, dan is duidelijk dat het waterniveau sterk kan variëren.
Langs de trap naar het vlot staat een leuning en op één van de dragers van die leuning is een markering aangebracht die aangeeft hoe hoog het water al heeft gestaan. Het vlot was niet bereikbaar: de bruggen liepen omhoog en behoorlijk diep onder water. Niet Roeien. Toch was het al veel beter dan in de eerste jaren: een vaste kade, die vaak onder water liep. Instappen was voor de durvers in laarzen, maar de meeste leden bleven het toch maar liever op afstand volgen. (Vaak) Niet Roeien.
Deze winter werden wij geconfronteerd met temperaturen onder nul. De Vraag moest worden beantwoord aan de hand van het beleid van de vereniging: bij ijsgang Niet Roeien. Maar er wás geen ijsgang: het was gewoon stervenskoud en er stond een stevige oostenwind. Dus: Roeien. Dit kwam de Acht duur te staan. De kou en zeker ook de wind, waar niemand rekening mee had gehouden, leverden zeer gevaarlijke omstandigheden op. Lees het verslag van die ochtend er nog eens op na via www.rvdehertog.nl
In de bestuursvergadering van 26 februari zijn harde noten gekraakt tussen voorstanders van zoveel mogelijk roeien en zij die het materiaal voorrang geven. Het is niet gemakkelijk om veiligheid in algemene termen vorm te geven. Het blijft altijd ook (!) een zaak van gezond verstand. Zodra je het water op wilt: Roeien of Niet Roeien: denk na!
André Habets, voorzitter