door Gert Boxem
Door een griep kon ik niet op de nieuwjaarsborrel zijn. De koorts is inmiddels weer gezakt en de roei-koorts kan weer toenemen. Ik voel me zeer vereerd met de MaJo-bokaal. Ik was me niet bewust dat ik zo vaak langs de AA fiets. Alhoewel alle hekjes, en stoepjes (en plekken met veel h-poepjes) wel aardig in mijn hoofd heb zitten.
Coachen is leuk, met name als je ook resultaat ziet en ploegen ook echt als een ploeg over, en de boot door het water ziet gaan. Na een periode van 20 jaar met andere sportactiviteiten, was het leuk te merken dat het beetje coachervaring van toen nog steeds bruikbaar is bij intro-roeien. Mijn motivatie komt ook voor een deel uit mijn eigen roei-carrière voort; na eerst een jaar met veel lol, inzet, gespetter en erg weinig techniek in een C4 toch nog blik te kunnen trekken, kostte het erg veel moeite om ‘echt’ te leren roeien en geselecteerd te worden voor de wedstrijd 4 (ik was gelukkig wel sterk genoeg). Lof voor mijn toenmalige coach (Ernst G.) die dat gelukt is. Zijn beproefde ‘methode’ gebruik ik ook nog graag: lekker ontspannen in de boot zitten en ‘pak maar op 70%…’ Het heeft voor mij gewerkt en ik hoop daarmee ook een aantal van jullie een goede opzet te geven naar ‘blik’, want een wedstrijdje houdt de vaart erin.
De MaJoBokaal
Een prachtig gegraveerde messing coach-toeter in het leven geroepen door Marc Schultz en Joost Heynekamp. Zij vonden dat het tijd was om juist een coach of instructeur iets tastbaars van waardering en erkenning te geven. En wie kunnen dat beter dan die coaches zelf? Daarom is het een wisselbokaal geworden, die elk jaar door de huidige houder naar eigen inzicht wordt doorgegeven.
Uitgereikt aan:
2011 Trude Rietveld en Stef Toenbreker
2012 Jan Willem van Herpen
2013 Joost Heijnekamp
2014 Gert Boxem