Het is al weer een tijdje geleden, maar het blijft altijd fijn om terug te kijken op mooie tochten die leden van onze vereniging geroeid hebben. Dit keer kwamen er zelfs twee verhalen binnen over de Hilversumse “pannenkoekentocht”, een tocht van 27 kilometer die door de chaos op het grote open water van de Loosdrechtse plas door iedere ploeg anders beleefd én gevaren is. Lees hier het verhaal van de tocht, van twee kanten bezien (en kijk en vergelijk):
Op 6 augustus reisde een grote groep Hertog-midwekers naar de Hilversumse roeivereniging Cornelis Tromp. Met een vloot van acht fraaie, Hilversumse wherries vormden we een groene armada. We gingen de “pannenkoekentocht” roeien: een rondje van 27 km. Door het Hilversumse Kanaal, over de Utrechtse Vecht, de Loosdrechtse Plassen en weer het Hilversums Kanaal. Met onderweg uiteraard een pannenkoekenlunch in het oude plaatsje Vreeland a/d Vecht.
Als extra attraktie moesten we onderweg drie sluizen passeren. Vakkundig en doortastend werd onze vloot daar doorheen geloodst door onze Hilversumse gastvrouw en gastheer: een moeilijke klus omdat het op deze snikhete dag wemelde van de feestboten, sloepen en motorjachten, die en masse verkoeling zochten op de Utrechtse waters. Deze drukte gaf nogal wat oponthoud in de sluizen: motorboten probeerden voor te dringen,wat ons niet lukte met onze logge wherries en lange riemen. Maar het mocht de pret niet drukken, en na iedere overvolle sluis hadden we weer ruimte en rust genoeg.
Het hoogtepunt van deze boeiende en afwisselende toertocht was het oversteken van de grote Loosdrechtse Plas. “Gewoon schuin oversteken, dan zie je vanzelf de monding van de Drecht en daar moet je dan in. En vooral bij elkaar blijven!”, was de instructie vooraf van onze gastheer. En dat mislukte dus totaal! Omgeven door hoge golven (vanwege de harde wind) en vele, vele zeilboten, raakten de meesten van ons al gauw de weg kwijt op het open water. Ook elkaar waren we inmiddels uit het oog verloren. Dan maar op eigen kracht de oversteek wagen. Uiteindelijk is dat ons allemaal gelukt, wat soms meer geluk dan wijsheid was. De laatste boot van onze vloot kwam pas om 19 uur in de veilige haven van Cornelis Tromp aan.
Nog even napraten bij een glaasje: iedere boot had zijn eigen avontuur beleefd en was via een andere route teruggekomen. Verhalen genoeg. Kortom: het was een fantastische, opwindende, avontuurlijke toertocht. Voor herhaling vatbaar; nu kennen we de weg daar!
Met dank aan onze admiraal Ad Oomen,
Truus Goossens
————————————–
Gedenkwaardige toertocht Hilversum
Op een stralende zomermorgen stap ik in een wherry met mijn 84-jarige moeder. Zij is als enige gekleed in de kleding van Cornelis Tromp. Ze roeit al bijna 50 jaar en we zitten voor het eerst samen in de roeiboot. De overige roeiers, in groen shirt, zijn van De hertog. We varen vandaag een toertocht met 32 roeiers in een vloot van 8 wherries.
We worden in Hilversum ontvangen door gastheer Hein en gastvrouw Coby. Ze helpen mee om de boten met alle peddels, pikhaken e.d. klaar te leggen. De rest van de dag fietst dit echtpaar steeds voor ons uit en zijn we erg blij met hun hulp bij de sluizen en de lunchstop. Na een kop koffie gaan we op weg over het door groen omzoomde Hilversums kanaal. Na 7 km. gaan we met alle boten door sluis ‘het Hemeltje’, een heel spektakel en voor velen van ons de eerste ervaring met een sluis. Na nog een stukje over de Vecht, arriveren we in Vreeland, waar we aanleggen en pannenkoeken gaan eten. Heel erg gezellig en lekker, maar de tocht is nog lang, dus we gaan na anderhalf uur weer op weg.
We varen nog een prachtig stuk over de Vecht, met overal bloeiende hortensia’s, oude buitens, theekoepeltjes, een molen, woonboten, ophaalbruggetjes en overal bootjes. Vlak voor Breukelen gaan we het Weersluisje door, wat enige tijd kost en 4 keer schutten, eer iedereen er door is. We roeien door de weerssloot en dan zijn we opeens op de grote watervlakte van de Loosdrechtse Plassen, waar sommigen nog een heel avontuur tegemoet gaan. We moeten schuin in noordoostelijke richting oversteken naar de ingang van de Drecht. De vloot is uit elkaar gevallen, we zien niemand meer. Blijkbaar wil iedereen zelf de weg zoeken en is onze hulp niet nodig. De boot na ons zou wachten op de achterblijvers, dus wij besluiten de oversteek dan ook maar te gaan maken. Ik zie boten teveel naar het oosten varen en later blijken er twee boten helemaal verdwaald te zijn. Het zou handig geweest zijn als we de tip “vaar richting zendmast” meegekregen hadden. We hebben de stevige wind gelukkig mee, maar de golven zijn aardig hoog en het is een uur lastig roeien.
Het is al tegen vijven en spitsuur, als we met vier roeiboten de Plassen verlaten. We varen in een soort botenfile door de Drecht, een verrassend stukje natuur met bosjes. Daarna nog een stuk door de ’s-Gravenlandse Vaart tussen de weilanden door. Er volgt nog een laatste handbedieningssluisje en een kwartier roeien over het Hilversums kanaal en dan zijn we om een uur of zes terug bij de roeivereniging. De laatste ploegen arriveren om zeven uur, met verhalen over verdwalen op Loosdrecht en kaartlezen met de kaart ondersteboven. Sommigen moesten de weg vragen en gesleept worden door een motorbootje. Er is nog dagenlang over de tocht nagepraat en gemaild.
Het was al met al een tocht van ruim 25 km, met heel mooi roeiwater, prachtig zomerweer en veel gezellige roeiers…. en voor mijn moeder en mij was het natuurlijk een onvergetelijke dag!
Ad, Mieke, Els en Jos, bedankt voor de organisatie van deze gedenkwaardige toertocht.
Caroline Smits-Poolman