Niet de ‘Krasse Knarren’ maar ‘Ouates Hydrophiles a.k.a. de Watjes’ is de langst samenroeiende ploeg van onze vereniging. Ploeglid André Habets vertelt.
Op de foto van links naar rechts: Germaine Scheeren, Willem Nikkelen, Martine de Jong, Jules van Bergen, Wim van Bergen, Hetty Goudswaard, Witje Gerritse.
Vooraan: Jan op ’t Hof, André Habets, Ton Kemp.
Het begin
We spreken over 1998. De roeivereniging had in die tijd nog maar een stuk of zestig leden. De C4 ‘De Hertog’ was de eerste nieuw aangeschafte boot. De rest van de boten was overgenomen, geleend of gekregen van andere verenigingen. Er was nog geen transfercoördinator; je moest zelf rondkijken met wie je kon roeien. Wij roeiden elke donderdagavond en zondagochtend. Na een tijdje gingen we samen met een andere ploeg die ook op zondagochtend roeide. Deze ploeg is nu al 16 jaar samen.
De ploegnaam
In de begintijd van de roeivereniging waren er nog niet echt ploegnamen. Onze zondagochtendploeg was de eerste. André: “Ik zat te mopperen dat ze zich als watjes gedroegen en dat het wat harder kon. Een van de ploegleden had een Franse slag en voor zijn begrip vertaalde ik het in het Frans. Op een pak zigzagwatten had ik dat zien staan: Ouates Hydrophiles, waterminnend, dit in tegenstelling tot vette watten, die waterafstotend zijn.”
Roeiambitie
We willen netjes roeien, een fatsoenlijke haal maken en niet te hard. We zitten op Roeien-2 niveau, een enkeling heeft Roeien-3. We coachen elkaar, we hebben nooit een vaste coach gehad. Daarom is het ook belangrijk dat je tegen kritiek kunt. We doen geen wedstrijden en ergometeren niet: “Het moet wel leuk blijven.”
Nevenactiviteiten
We kletsen en eten graag en tussendoor roeien we wat. We noemen ons ook wel het ‘Cultureel Culinair Roeigezelschap’. We roeien elk jaar een toertocht ergens in Nederland in mei en september, met lekker eten en drinken na afloop. Met kerst komen we ook samen. We mogen graag de wereldproblemen, een interessant krantenartikel of televisieprogramma bespreken. Veel ploegleden dragen onze vereniging een warm hart toe.
Nog leuke roei-anekdotes?
We zijn een van de weinige ploegen die regelmatig de Dommel op varen (met picknickmand). Daar zijn we wel eens omgegaan, toen er nog van die palen stonden, waar maar een smalle doorgang tussen was. En we hebben ooit eens een half verdronken schaap met zijn natte vacht met zijn drieën de kant op geduwd vanuit de Dommel. Zwaar dat ie was.
Janneke Verrips