Vaste roeimomenten: vrijdagmorgen en woensdagavond
Even voorstellen
Op een woensdagavond in augustus zit ik in de Hertog Inn aan tafel met Vicky Remijn, Stephan van Geldrop en Hans Hagenaars. Het zijn 3 van de 6 leden van de ploeg Appeltaart. Appeltaart is een ploeg, die na de intro cursus is ontstaan. Omdat ze allemaal op vrijdagmorgen vrij waren en in staat waren om te roeien was de ploeg al snel gevormd. En wie zijn dan de andere ploeggenoten? Dat zijn Ank Gielen, Nicole van de Leur en Wim van de Leur. In 2019 vond er een wisseling plaats en heetten ze Hans welkom. Maar heel veel meer veranderingen in de ploeg zijn er niet te melden.
Coach
Ook Maud Paardenkooper verdient een benoeming, want zij is als coach sinds 2016 betrokken bij deze ploeg. Dit naar ieders tevredenheid. Volgens Maud is Appeltaart een ploeg, waarvan de leden niet anatomisch op elkaar zijn afgestemd. Hun eigen invulling van deze opmerking is dat het waarschijnlijk te maken heeft met lengte, gewicht, spiermassa en flexibiliteit.
Keuze van de naam
De naam appeltaart was een spontane actie van Vicky die een sportplanner voor de ploeg aanmaakte en toen geconfronteerd werd met het feit dat ze een naam aan het team moest toekennen. Omdat ze gedurende de intro-cursus A-PPEL-TAAAAAAAAART, veelvuldig hadden aangehoord, was dit de eerste naam die haar te binnen schoot. Deze benaming paste volgens iedereen goed bij de ploeg en dus is het zo gebleven. Ze omschrijven zich als echt Brabanders met de kenmerken: niet te hoog van de toren blazen, een prettige sfeer creëren met elkaar, wel ambitie hebben maar niet bloed fanatiek zijn. In de boot wordt er vrij gewisseld van positie. En ook dat schept een gemoedelijke band.
Ambities
Inmiddels delen ze al 5,5 jaar lief en leed; ze zijn met elkaar begaan. Ze hebben elkaar ook opgezocht gedurende de coronacrisis. Om samen op de ergo te zitten, een keer te skiffen, samen te picknicken en een fietstocht richting Renesse te ondernemen. Op dit moment ‘post’ corona moeten ze in de boot weer wat meer op elkaar afgestemd raken. Als ik hen verder bevraag over hun ambities, dan ontstaat een ambitie vaak spontaan. Jaarlijks doen ze een keer mee aan een wedstrijd. Eén van hen oppert om mee te doen en dan stemt de rest er wel of niet mee in. Het lijkt een beetje op het poldermodel. Maar als ze ergens voor gaan, dan gaan ze ook ergens voor!
Wat ook fijn is, is dat iedereen afspraken nakomt. Roeien 3 halen vinden ze een ambitie die nog iets te hoog is voor de ploeg. De ambitie die ze nu hebben is meedoen aan de Elfstedentocht en nog heel lang met elkaar blijven roeien!
Imre Giesselbach