Nadat het houten bankje op het grasveld bij de vereniging ontvreemd was, kwam Tineke Nieuwenhuis op het idee om contact op te nemen met de mensen van Social Sofa in Tilburg (zie www.socialsofa.nl). Zo kwam onze nieuwe bank in beeld. Het verhaal van het ontwerp van “ons” Bossche Bênkske ontstond toen Tineke en Will samen richting huis fietsten. Vlak voor het scheiden van hun wegen vroeg Tineke of hij misschien een ontwerp wilde maken voor het Bosch Bênkske. “Want jij doet toch iets met ontwerpen!?” Het moest “iets over Den Bosch zijn en iets met roeien”. En daar was het mee gezegd.
Will schildert en tekent nu bijna 15 jaar en heeft in het verleden een cursus aan de Muzerije gedaan. Omdat zijn ambities hoger lagen is hij daarna zijn heil elders gaan zoeken en doet nu een deeltijdopleiding tekenen aan de Academie voor Schone Kunsten in Arendonk, België. Door zijn beroep is Will enige jaren geleden in aanraking gekomen met renovatie van winkelpanden en het interieurontwerp ervan (o.a. de Kruidvat en de Ako). Dus in het tekenen en ontwerpen is hij aardig thuis.
Ode a
an Oda
Will heeft het bankje opgedragen aan Oda Schelhaas; de 3 lelies die op de zitting van bank te zien zijn staan optisch even ver van elkaar vandaan als de letter a, d en o in het alfabet. Op de achterzijde is het aanzicht van ‘s-Hertogenbosch te zien vanaf de kant van Vught, de woonplaats van Oda. Op de zijkant van de bank zien we een meerkoet. Als het nest van een koppel meerkoeten vernietigd wordt zal het koppel steeds weer beginnen met het opbouwen van een nieuw nest. Ze geven niet op. Ook deze eigenschap ziet Will terug in Oda. De grijze achtergrond van deze zijde van de bank doet denken aan de muren van de citadel.
De blauwe en witte blokjes op de voorzijde zijn bedoeld als wolken maar er zijn ook mensen die er bloemen in zien. Omdat het water vaak meer groen dan blauw oogt zijn hier verschille
nde tinten groen gebruikt. En zelfs de groen-gele blokjes van de vereniging komen hierin terug.
De roeiertjes en het logo zijn later in het ontwerp gekomen, nadat de commissie hierom had gevraagd. In eerste instantie waren er meerdere kleine roeiertjes in het ontwerp maar dat ging volgens de tekenaar in Tilburg niet lukken, dat werd teveel gepriegel. Volgens Will had het logo geen omkadering nodig gehad omdat roeien juist met water en vrijheid verbonden is. Maar dat is nu eenmaal ons logo.
Veel bekijks
Er is voornamelijk door een kleine maar enthousiaste groep mensen hard aan het mozaïek gewerkt; ook Will heeft hieraan zijn steentje bijgedragen. Vooral in de winter was het aardig doorbijten. Gelukkig waren daar ook Patricia haar gouden handjes die heel vlot het tapijt van mozaïek over de bank uitspreidden. Er is ongeveer 60 tot 80 uur besteed aan het ontwerp van de bank en een ontelbaar aantal uurtjes plakwerk. Een deel van de bank moest zelfs opnieuw gedaan worden omdat het plakwerk niet goedgekeurd werd
toen men van het bedrijf uit Tilburg kwam kijken hoe het werk vorderde.
Tijdens het plakken kwamen er verschillende nieuwsgierige mensen een kijkje nemen; mederoeiers die het leuk vonden om toe te kijken maar zich niet zelf durfden te wagen aan het plakwerk (of het secure werkje niet zagen zitten maar de plakkers wel veel succes wensten met hun nieuwe hobby), wandelaars die regelmatig met hun hond voorbij kwamen en even kwamen kijken hoever het werk al gevorderd was, tot zelfs zwervers die wisten te vertellen dat deze Bênkskes zeer onpraktisch zijn, omdat ze er steeds vanaf glijden tijdens hun slaap. Tevens gaven zij het advies dat het mozaïek wel egaal moest zijn omdat al die uitstekende puntjes niet comfortabel liggen.
Waarom Oda?
Op de vraag waarom hij Oda als inspiratiebron voor de bank heeft gebruikt, antwoordde Will het volgende: “Oda is ongeveer elke dag te vinden op de roeivereniging. En daarnaast heeft ze, of is op haar initiatief, de hele website geredigeerd c.q. voorzien van actuele informatie; toegankelijker gemaakt et cetera. Er is een nieuw opleidingenboekje voor de introductie BIC gemaakt, de opleiding is opnieuw vormgegeven, de midwekers zijn gecoacht zodat ze beter zijn gaan roeien. De stuuropleiding is verbeterd. De deelname aan wedstrijden is aardig opgekrikt. Er is nu een ander soort wedstrijdcommissaris. En ik zal wel dingen vergeten die ze ook nog doet of heeft gedaan. Dit heeft ze gedaan met medewerking – en soms met tegenwerking – van anderen. Het ging niet vanzelf. Met andere woorden; ze heeft als het ware een ander nest gebouwd voordat het oude verging.
Dus, Oda is een inspiratiebron. Dit leek mij een mooi uitgangspunt. Een ode aan Oda op een bankje.
Als de clubleden wat minder ruw en met meer zorg omgaan met het roeimateriaal, zou dat een mooie verandering zijn. Dit is iets wat bij Oda nog steeds op het lijstje staat als verbeterpunt. En naar verluid willen ook de leden dit. Waarom de leden hun verantwoordelijkheid hierin niet pakken is mij een raadsel. Maar misschien kunnen ze erover nadenken als ze op het bankje plaats nemen.”
