Kim de Groot en Oda Schelhaas-van Gorkom zijn wedstrijdcommissaris en dragen zorg voor de organisatie rondom roeiwedstrijden, de wedstrijdploegen en de inschrijvingen.
Wat maakt dat je wedstrijdcommissaris bent geworden?
Kim: Ik ben inmiddels drie jaar wedstrijdcommissaris. Deze functie leek mij erg leuk om te doen en mijn ervaring als wedstrijdroeier kwam daarbij goed van pas.
Oda: De afgelopen jaren was ik vooral coach van Julius of Proeven van Bekwaamheid-begeleider van enkele coaches die een roei-instructeur 2 en 3 opleiding volgden bij de KNRB. Dat zijn allemaal één-op-één relaties. Het leek mij wel weer leuk om een functie te doen waarbij je met meer verschillende ploegen en roeiers in aanraking komt. Ik heb de functie al eens een tijdje gedaan en wist dus al wat het zou inhouden.
Waaruit bestaan de werkzaamheden hoofdzakelijk?
Kim: Het inschrijven (en alles wat daarbij komt kijken) van ploegen voor wedstrijden vind ik leuk om te doen, maar als er veel ploegen naar wedstrijd gaan, is dat dus ook veel werk. Daarom is het belangrijk dat de deelnemers de juiste informatie aanleveren op het juiste moment. Ik vind het fijn dat de rol wedstrijdcommissaris is verdeeld over twee personen.
Oda: Op tijd inschrijven is heel belangrijk voor het reserveren van boten, het regelen van het transport en het betalen van het inschrijfgeld (en zorgen dat Kim en ik voldoende nachtrust krijgen). Uit ervaring weet ik echter dat het ook wel eens mis kan gaan. Dreigt dit te gebeuren of is er iets bijzonders aan de hand, dan kunnen we met tijdige communicatie een heel eind komen.
Wat vinden jullie ook belangrijk?
Kim: Mijn enthousiasme voor het wedstrijdroeien is begonnen tijdens de juniorencompetitie. We roeiden dan wedstrijdjes van 500 of 1000 meter. Daarna heb ik met Maarten Uijttewaal best veel competitiewedstrijden gestart in de mix2x. Inmiddels roei ik nu alweer 2 jaar bij BOO in de dames vier en roeien we nog ongeveer 4 wedstrijden per jaar. Als ploegen vragen hebben over welke wedstrijden interessant zijn om te starten, dan vind ik het leuk om daarin mee te denken.
Oda: Ik had het afgelopen jaar al de taak op mij genomen om aankondigingen voor de wedstrijden te schrijven. Er gebeurt namelijk heel veel in de vereniging, maar daar wordt niet altijd ruchtbaarheid aan gegeven. Ik vind het ook leuk om te lezen als ploegen op marathon zijn geweest, of wie er deelnemen aan de KNRB-opleidingen, of als er weer een leuke clinic heeft plaatsgevonden. Goed voorbeeld doet volgen, hoop ik dan maar, dus vandaar regelmatig een stukje van mijn hand. Daarnaast zal ik ploegen die naar wedstrijd gaan aansporen om een verslagje te schrijven van hun belevenissen.
Hebben jullie nog een laatste tip?
Kim: Het roeien van een wedstrijd is superleuk en een mooi doel om in je trainingen naar toe te werken.
Oda: Helemaal mee eens! En voor de minder ervaren ploegen kan het heel leuk zijn om in een C4* mee te doen aan een wedstrijd. Het liefst wel onder begeleiding van een coach. Ook R2-ploegen zouden dit kunnen overwegen.
Ik herinner mij een project van Lange Mannen R2-roeiers in 2015 die na een half jaar voorbereiding blik trokken op de Lingeregatta in het HC4*-veld van 10 deelnemers. Superleuk!
Verder staan Kim en Oda altijd open voor een gesprekje over de ambities en de wedstrijden die daar eventueel bij kunnen passen.
Wedstrijdcommissaris Marc gaf het stokje door
Bedankt Marc Balemans, voor de vijf jaar dat je wedstrijdcommissaris bent geweest!
Marc nam het stokje over van Marjolein Rekers. Eerst deed hij het alleen, maar toen er steeds meer mensen wedstrijden gingen roeien bij de Hertog kwam Kim hem versterken. Vanaf toen was het een half jaar op en een half jaar af. Hij kreeg de portefeuille ‘lastige gevallen’, omdat hij van de hoed en de rand wist.
Na vijf jaar vond hij het wel welletjes, mede omdat hij het steeds drukker kreeg met zijn eigen bedrijf, en geeft hij zijn stokje door aan Oda. Marc blijft zich inzetten voor de vereniging, maar dan niet meer achter de schermen (letterlijk ook, achter de computer), maar met praktische ondersteuning bij evenementen van de Hertog.
Imre Giesselbach