Beste leden van roeivereniging De Hertog,
Wij zijn een vereniging. Een vereniging is een organisatie die leden kent en bepaalde doelen nastreeft. Vroeger ontstond een vereniging omdat gelijkgestemden elkaar vonden en samen de vereniging wilden maken. In de loop van de jaren, onder de invloed van individualisering is er een hoop veranderd. Ieder lid heeft een totaal ander leven en een andere beweegreden om lid te worden. Daarnaast heeft de ambitie om als vereniging te groeien en professionaliseren, ook veel binnen de organisatie veranderd.
De verbondenheid waar vanuit men voorheen vaak lid werd, is tegenwoordig in veel minder mate aanwezig. Het uitgangspunt om lid te worden verschilt vaak. De een wil komen om te sporten, de ander om anderen te ontmoeten, weer een ander omdat ie gewoon graag roeit en dit nu eenmaal de enige vereniging in de nabijheid is. Daarmee draagt ook ieder lid een eigen ‘eisenpakket’ met zich mee. Wij zijn een vereniging die zijn best doet om daarin zoveel mogelijk tegemoet te komen. Om de verenging te professionaliseren zijn de afgelopen jaren veel investeringen gedaan. Er is een prachtig gebouw gekomen, er is een duidelijke en heldere taakstructuur gekomen, alle voorzieningen zijn binnen onze organisatie aanwezig. Het kan niet beter. We roeien! We hebben ons doel nog steeds in het vizier.
Maar toch hebben we allemaal de afgelopen jaren tijdens de ALV’s gevoeld dat er onvrede is. Maar zelden loopt de meerderheid van de leden – of naja, dat kleine percentage van 400 leden dat aanwezig is op de ALV’s – opgelucht en blij naar buiten. Er broeit iets. En ik zie dat niet alleen op de roeivereniging, ik zie het bij meerdere clubs waar ik lid van ben. En omdat ik niet het persoon ben dat aan de zijkant staat en toekijkt, maar het liefst de handen uit de mouwen steekt, schrijf ik dit. Ik zie namelijk een vereniging waar strategie en structuur goed op orde zijn, maar die worstelt met het kopje cultuur. Het is een onderbelichte succesfactor die we niet als opdracht bij het bestuur moeten neerleggen, maar die we juist samen kunnen aanpakken.
Veel verenigingen willen groeien, professionaliseren, verbeteren etc. We lijken wel een bedrijf! Maar we zijn geen bedrijf, we zijn een vereniging! De informele kant van de vereniging is veel belangrijker dan de formele kant. Hoewel ik de waarde van een ALV niet wil onderschatten, denk ik dat we juist buiten de ALV onze vereniging samen kunnen maken. Maar hoe dan? Ik heb er geen klinkklaar antwoord op, maar wel een paar goede voornemens voor 2017 die ik voor mijzelf benoem.
- Ik ben lid van een vereniging, ik ben GEEN consument die een product afneemt.
- Als lid van de vereniging wil ik graag roeiplezier, niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen.
- Ik sta als lid zij aan zij aan ieder ander lid. We zijn allemaal gelijk, ongeacht het aantal uren dat we aan vrijwilligerswerk in de vereniging steken. Solidariteit staat voorop. En dat betekent meebewegen.
- Soms zullen er tijdens de ALV’s voorstellen langskomen waar ik het misschien niet helemaal mee eens ben, maar ik ben lid van een vereniging en het gaat hier niet alleen om dat wat ik wil. Het gaat hier om het roeiplezier van iedereen. Moet ik dan bij alles wat ik als individu niet vind kunnen, bezwaar maken? Moet ik dan vooraf gaan lobbyen om te zorgen dat MIJN meerderheid aanwezig is tijdens de ALV? Of maak ik alleen OVERWEGEND bezwaar als ik met goede argumentatie kan bewoorden waarom ik een ander voorstel wellicht beter vind?
- Maar naast de ALV zal ik als lid van de vereniging, aandacht en waardering geven aan een ieder die zich inzet. Van barvrouw tot bestuurslid en van commissiehoofd tot coach. Ik zal eens wat vaker mensen bedanken dat zij zich net als ik inzetten om onze vereniging te maken tot wat het nu is. Laat ik eens contact maken met die mensen die ik nog niet ken! Laat ik een band opbouwen met hen, want ik vorm immers met al die anderen deze vereniging. We horen bij elkaar!
Ja, dat zijn mijn goede voornemens.
En wellicht zijn er nu leden die denken, dit klinkt als Utopia. Dat lijkt misschien ook wel een beetje zo, maar ik geloof dat een betere wereld bij jezelf begint. Wat je geeft krijg je terug. Dus mijn vraag aan alle leden is: wie doet er mee? Wie kijkt er mee vooruit? Wie geeft ondanks teleurstellingen uit het verleden iedereen een nieuwe kans? Wie denkt er mee vanuit mogelijkheden en niet vanuit beperkingen? Je hoeft het me niet te laten weten of je meedoet, ik merk het vanzelf wel.
Alvast een gelukkig en mooi 2017!
Marlies Germanus