Ook zo nieuwsgierig naar wie er in het laatste huis bij Crèvecoeur wonen? Daar waar je altijd even pauzeert om water te drinken, om te keren en de terugweg te aanvaarden. Het huis met de ruime serre, grote yucca’s langs de waterkant en het witte hondje. Wij trokken de stoute schoenen aan en belden aan voor een kennismaking, natuurlijk met Bossche bollen.
Geraniums
Hier wonen Thieu en Jenny, een echtpaar van halverwege de 70. Kwiek en ondernemend; ze zijn al jaren met pensioen, maar zitten niet achter de geraniums.
Jenny heeft altijd als grimeuse gewerkt voor o.a. de NOS. Als minister-president Ruud Lubbers na een lang overleg voor de camera moest verschijnen bij ‘Den Haag Vandaag’, belde hij Jenny om te zorgen dat hij er weer florissant uitzag (Thieu heeft toen wel eens misgegrepen naar zijn scheerapparaat). Jenny deed ook de grime voor ‘Dagboek van een herdershond’ en de ‘Ted de Braak show’.
Thieu werkte bij de koninklijke landmacht, ooit begonnen als dienstplichtige en opgeklommen tot kapitein op de KMA in Breda. Hij heeft een tijd op de locatie de Genie gezeten. In 1973 betrokken Jenny en Thieu het huis, dat toen een ambtswoning was.
Voor geen goud zouden ze naar de stad verhuizen. Ze kunnen de vrijheid, rust en ruimte waar ze zo van genieten, niet missen.
Bolders
Een voordeel van aan het water wonen, is dat je je eigen boot naast je huis kunt leggen. Dat hebben ze ook jaren gedaan: ze waren fervente zeilers en hadden een zeilboot van 9,80m en ook twee kleine zeilbootjes. Vandaar ook de bolders die je nog op de kade kunt zien.
Thieu en Jenny hebben samen twee zonen. Een kleinzoon zeilt met de zoon van Ad Oomen (één van onze oudste Hertogleden).
Zwembad
Wat een grote verrassing voor ons was, is dat er een zwembad in de tuin lag. Zelf gegraven. Het is rond en je kunt er tot aan je nek in staan. Toen het afgelopen zomer zo heet was, zwom Jenny er vele rondjes. De hond Bruni, die zo genoemd is omdat hij bruin zou worden (maar hij is wit gebleven), drinkt er graag water uit. In de winter gebruiken ze het zwembad als dompelbad, nadat ze in hun sauna hebben gezeten.
Serre
We drinken de koffie in de zelfgebouwde serre, een plaats met een prachtig uitzicht over het water en de polder. Een heerlijke grote hoekbank, piano, citer en diverse instrumenten staan er. Het echtpaar is erg muzikaal en creatief: Thieu speelt piano, Jenny de citer. Er staat normaal ook een schildersezel van Jenny in de serre. Door het hele huis hangen schilderijen van haar hand (en haar vader).
Le Patron
Toen Thieu met pensioen ging, had hij het idee opgevat om zelf een auto te gaan bouwen. Zijn zoon had er geen fiducie in, want hij had zijn vader nog nooit aan een auto zien sleutelen. Zijn kleindochter zei: Opa, dat kun je wel! Hij begon met een onderstel van een oude Eend en heeft er een jaar aan gebouwd. Een scheepsbouwer heeft de carrosserie gemaakt. Er zitten veel persoonlijke details aan, zoals de scheepstoeter van hun oude zeilboot. De kleur groen is persoonlijk gemengd door Jenny. Elk jaar rijden ze ermee over de snelweg naar Zwitserland, naar vrienden, in weer en wind. Ruitenwissers en een dak zitten niet op de auto, maar ze dragen speciale kleding: een leren pilotenjas, pilotenbril en muts. De auto vangt bijna geen wind en kan een snelheid van 120, 130km/u bereiken.
Crèvecoeur
Fort Crèvecoeur (Fort Hartepijn) is in 1587 in de Tachtigjarige Oorlog gesticht door het Staatse leger om de scheepvaart op de Dieze te controleren. Tegenwoordig roeien wij op het stuk dat vroeger de zuidelijke gracht was van het fort. Verder dan het huis van Jenny en Thieu mogen we niet roeien. De stroming bij de spuisluis verderop, die het grootste deel van de afwatering van Oost-Brabant reguleert, kan te sterk worden, wat erg gevaarlijk is. Naast een spuisluis is er ook een vistrap, zodat de vissen toch van de Maas de Dieze op kunnen zwemmen en andersom. Vandaar dat op dit stuk altijd zoveel vissers zitten.
Janneke Verrips
