Het was geen ontmoeting in de loods. Annelies Waterlander en Marco Aarts kenden elkaar al via de digitale weg. Marco roeide net bij zijn ploeg Tokio 2020, toen Annelies in 2018 vanuit Utrecht bij hem in Den Bosch kwam wonen. Ze had eerder geroeid en wilde het graag weer oppakken. Als zij- instromer kwam ze terecht in de ploeg Kiele Kiele.
Een onbekend koppel
Behalve het sporten kon ze zo ook een eigen sociaal leven opbouwen in haar nieuwe woonplaats. Dit is aardig gelukt, want lange tijd waren de meeste Hertogleden niet op de hoogte van hun relatie. Annelies en Marco roeien namelijk nauwelijks samen, al was het tijdens de coronarestricties wel handig om af en toe te kunnen tweeën. Na wat gediscussieer lukt het uiteindelijk best aardig.
Huis achter het dijkje
Sinds 2021 wonen ze in de nieuwe wijk achter het dijkje ter hoogte van de Oosterplas. Als ze bij de fietsbrug wandelen, zien ze regelmatig roeiboten. Een van hun nieuwe buren blijkt een visser. “Als jullie maar geen roeiers zijn”, grapte hij bij één van de eerste kennismakingen. Hij begrijpt niets van de sport: je kunt ze bijna niet ontwijken en ze zitten ook nog eens achterstevoren in de boot. Annelies en Marco hebben een taak.
Geboortedag vol avontuur
Vanwege de covidbeperkingen en het thuiswerken bleef zelfs de zwangerschap voor vele collega’s en Hertogleden een geheim. In augustus 2021 werd een maand te vroeg hun dochtertje geboren. Annelies is persvoorlichter bij de Universiteit in Utrecht en moest deze dag verrast door de komst van de baby, een aantal interviewafspraken afzeggen. Daarnaast hadden Marco en Annelies nog geen definitieve naam voor hun dochter, omdat ze dachten nog wel ‘even te hebben’.
Een kleine Waterlander
Na drie dagen als ‘baby zonder naam’ in het ziekenhuis te hebben doorgebracht en met het moment van aangifte in zicht, werden er knopen gehakt. Hun eerste ingeving bleef overeind: Guusje gevolgd door Isa, op de valreep door Marco onder de douche bedacht, en Elisabeth, een naam die in hun beider families voorkomt.
De naam Waterlander is best bijzonder, er zijn er nog maar zo’n driehonderd in Nederland. Daarnaast weet Marco dat als je Aarts heet, je altijd als eerste aan de beurt bent. Hij stelde voor om niet als vanzelfsprekend de naam van de man aan te houden. Zo moest de ambtenaar van de burgerlijke stand tot zijn verbazing de naam Guusje Isa Elisabeth Waterlander noteren.
Eerst even groeien, dan roeien
Guusje maakt voortdurend veelbelovende roeibewegingen en een toeter heeft ze niet nodig. Met haar Mini Kiele shirtje (kraamcadeau van Kiele Kiele) en de roeischoentjes lijkt het een kwestie van tijd. Ze pakt verder stevig (borst)haren vast, dus mocht het met roeien niks worden dan heeft ze voor boulderen ook een zeker talent.
Marion Aarts