Wie kent hem niet? De man die met een grote hond op het vlot het aanmeren en uitvaren regelt? Maak nader kennis met dit trouwe duo.
Roeien is echt mijn hobby
André Habets is een markant Hertoglid, van wie de meesten al wel eens van hebben gehoord. In het dagelijks leven behartigt André de belangen van producenten van consumenten elektronica en is directeur van een stichting die afgedankte elektronica in laat zamelen en verwerken. Hij woont met zijn vrouw Karin in Den Bosch. Ze hebben drie dochters, waarvan de jongste, Charlotte eveneens actief Hertog lid is. André begon met roeien tijdens zijn rechtenstudie in Amsterdam bij Nereus. Na een jaar of 15 roeistilte werd hij in 1998 lid van de Bossche roeivereniging De Hertog, die toen nog met amper 60 leden in de oude fabriek gehuisvest was. André was jarenlang huismeester en maakte zich later verdienstelijk in de materiaalcommissie, want vertelt hij, “Als je binnen de kleine vereniging iets gedaan wilde hebben, moest je het zelf organiseren”. Met het aantal leden groeide de hoeveelheid taken. Dit kan wel ietsje minder volgens André: omdat veel leden zich beperken tot exacte uitvoering van die taak zodat er weinig helpende handen overblijven voor evenementen als de Dommelregatta of de Bossche Sprint. André is stellig van mening dat iedereen zijn bijdrage moet leveren binnen de club; zo blijf je bouwen aan de vereniging. Met dezelfde betrokkenheid roeit André zelf op zondagochtend met de Ouates Hydrophiles (de Watjes), de langst samen roeiende team van de Hertog, die hij zelf naar R3 coachte. André is nog steeds blij als hij het water op kan, maar roeien is voor hem daarnaast onlosmakelijk verbonden met het verenigingsleven.
Het juiste overwicht
Praktisch iedere zaterdag vindt en hoor (!) je André op het vlot: hij brengt dan een groepje intro’s de beginselen van het sturen bij en is hierbij niet van het aaien. Vanuit de materiaalcommissie weet hij dat vrijwel alle incidenten voortkomen uit stuurfouten. Sturen is geen ondergeschikt kunstje en veiligheid van de roeiers en het voorkomen van materiaalschade hebben zijn hoogste prioriteit.
“Als stuur dien je ervoor te zorgen dat je serieus genomen wordt en je ploeg bereid is om naar je te luisteren”, weet André en hij laat zijn pupillen sturen zonder roer om de commando’s te oefenen. Met het juiste overwicht is aanleggen easy: alleen de boeg kijkt om en alle roeiers richten zich dan uitsluitend op de stuur, stelt hij. Soms is daadkrachtig optreden noodzakelijk en elk militair commando moet worden opgevolgd als een bevel van een kapitein. Zodra de intro’s weten waar stuur- en bakboord zitten, stelt André hun koelbloedigheid als beginnend stuur op de proef: hij simuleert in rap tempo stresssituaties als bij aanstormende binnenvaartschepen en mensen die in hoge nood uit het water gered moeten worden.
Met de neus er bovenop
André stelt vast dat met de komst van het nieuwe verlengde vlot zijn functie als vlothond geenszins overbodig is geworden. Tijdens het wekelijkse spitsuur op zaterdagochtend ziet hij toe op een vlotte doorstroming van vertrekkende en aanleggende boten. Met inzet van volume handhaaft hij de door hem zelf ingestelde voorrangsregels en maakt hij duidelijk dat er aan het vlot geen tijd is voor getreuzel of een overlegje. De luxe van een verlengd vlot heeft nu eenmaal snel invloed op discipline.
Sinds afgelopen zomer wordt André bijgestaan door Aldo, een grote muisgrijze dog, die ondanks zijn imposante uiterlijk aandoenlijk speels blijkt te zijn. Deze Assistent VloHo in opleiding staat net als zijn baas graag overal met zijn neus bovenop en boezemt eveneens liefst zo veel mogelijk ontzag in.
Een strakke regie geeft vrijheid
Roeien is sportief en gezellig, maar er komt ook een flinke dosis discipline bij kijken en dit is een issue bij een vereniging met ruim 400 leden. Als het aan André ligt wordt er nog veel strakker geregisseerd en hierbij is zelfs het dragen van de riemen relevant. Reglementen dienen één doel: een sportief en gezellig verenigingsleven. Eén van de regels die André als huismeester introduceerde, illustreert hoe hij dit bedoelt: Jassen horen aan de kapstok, want rondslingerend in de Hertog Inn zijn ze een teken van vertrek! De Hertog mag van hem best wat liederlijker worden. Eigenlijk valt ie wel mee, toch?
Marion Aarts