Op de foto: Jan op ’t Hof (links) en Collin Hoogeveen (auteur van dit artikel)
Vanaf nu gaat Jan op ’t Hof over de euro’s die erin en eruit gaan
We hebben sinds kort een nieuwe penningmeester: Jan op ’t Hof! Clementine besteedde aan deze job de afgelopen negen jaar (!!) gemiddeld meer dan een halve werkdag in de week. En da’s ook best een belangrijke taak, als je bedenkt dat Clementine in die periode zo’n 1 miljoen aan euro’s overboekte. Met Clementine gebeld en vervolgens met Jan aan de bar van het Bonte Palet gesproken. Op zoek naar wat dat gaat brengen, deze wissel. Jan is er van overtuigd dat het geen toeval is dat hij het nu van Clementine overneemt. Toeval bestaat namelijk niet, zo staat op de gevel van Jans huis in de Vughterstraat te lezen.
Winst en verlies
Clementine had er misschien wel eerder mee kunnen stoppen, zegt ze, maar je moet het ook overdragen, dat is ook een hele klus. Elk jaar (slechts één keer niet) met een redelijke winst afgesloten. Dat conservatief begroten dat gaat Jan dus ook doen, stelt hij. Doel is zeker niet om winst te maken, maar je kan ook niet aankomen met tienduizend euro verlies. Er moet ook voor de gemeente en de SWS (die garant staan voor een deel van de leningen) een stabiel verhaal staan. Kwamen ook wel kritische vragen over, over die winst. Maar ja: er hoeven maar een paar onverwachte dingen uit de lucht te komen vallen en dan heb je zo een winst van 10.000 euro…
Wat is lastig?
Clementine vertelt: ‘Van die gevallen dat je steeds herinneringen moet sturen. Niet ieder lid betaalt de contributie met een machtiging. Je moet opletten: krijg ik alles wel binnen? Je moet heel precies zijn, inderdaad.’ Jan is hier niet zo bevreesd voor: ‘Marlein heeft een hele duidelijke brief voor leden die de contributie niet betalen’, vertelt hij vol vertrouwen. Wat verder ook wel opletten is, vertelt Clementine: ‘We zitten in een vereniging van eigenaren en dat betekent dat we bepaalde kosten delen met de gemeente. Gaat er iets met de loodsdeuren stuk of iets anders in het gebouw, dan moet je dus steeds bedenken: is het de helft van ons of niet? Dan moet er weer een factuur voor een deel naar de gemeente.’
Boten en nieuwbouw
Een goede link tussen materiaalbeleid en financieel beleid: dat is de crux volgens Clementine. Al in 1999 begon ze bij de Hertog. In 2004 werd er voor het eerst ingekocht volgens een materiaalplan. En de kunst was, vooral bij de nieuwbouw, te zorgen dat je op een goede manier balanceert tussen boten en huisvesting. Om te zorgen dat de contributie niet opgaat aan alleen huisvesting. ‘Dat het lukte deze balans te vinden, daar kon ik elk jaar van genieten’, vertelt Clementine.
Vroeger was ze ook al spaarzaam. Haar grootste uitgave in de puberteit was een Sony Walkman. Gadgets kocht ze tweedehands van haar broer, als die weer ‘ns het nieuwste van het nieuwste wilde. Zij was blij met de afdankertjes, soms te duur betaald aan haar broer (nu bankier), die toen ook al goed kon onderhandelen. En van die ervaring had zij weer profijt in de gesprekken met de bank tijdens de nieuwbouwperiode. Toch al spannende tijden.
Wat kan er misgaan?
Clementine is erg conscientieus en op fouten hebben we haar nauwelijks kunnen betrappen. Die ene keer dubbel afschrijven van de contributie was er eentje waar ze vooral zelf verschrikkelijk veel werk van heeft gehad. ‘Oh ja: en de romneyloodsen bleken te zijn geactiveerd op de balans, terwijl ze niet van de vereniging zijn, dus die moesten er net zo hard weer vanaf.’ Verder alleen maar complimenten voor haar werk. Ongelooflijk gaaf dat mensen zo kundig en zo toegewijd zich negen jaar lang inzetten voor de vereniging. Ze deed het echt geweldig. Jan neemt zeker een voorbeeld aan haar en aan de manier waarop ze het beleid uitlegt ook. Dat vraagt zeker een goede voorbereiding elke keer.
Airtime op ALV’s
‘De penningmeester heeft doorgaans veel airtime’, vertelt Clementine. ‘Elke ALV moet er een goed verhaal staan.’ Wat was haar geheim? Ze vertelt dat als je prima weet waar je het over hebt, je dan dus ook prima kritische vragen kunt beantwoorden. ‘Op kennis win je het wel.’ Het scheelt verder dat ze het gewoon ook leuk vindt om die lijstjes bij te houden. Op het administratieve gedeelte kreeg ze ook wel wat zeer welkome hulp van Pien Barendrecht trouwens.
Uitdaging voor Jan
Jan is boekhouder van beroep. Van hem kunnen we dus dezelfde precisie verwachten als van zijn voorganger. We hebben een mooie vloot. Waar in het verhaal van Clementine de nadruk ligt op boten, is Jans ‘Vijfde-Stopper-Hart’ duidelijk nog kloppende. Een mooie vloot vindt Jan heel belangrijk, maar als lid van het bestuur heeft hij straks ook de gezelligheid in de vereniging hoog in het vaandel staan. Hij was de afgelopen tijd betrokken bij de gesprekken om die gezelligheid wat te boosten en dat kan zeker nog beter.
Wat betreft de vloot staat Jan voor een uitdaging, als we Clementines verhaal aanhoren. Ze legt uit: ‘Nu we een mooie vloot hebben, stel dat we het plan nu op een andere manier gaan doen en er bijvoorbeeld ook een tweede niveau van boten in gaan schuiven. Wat meer ‘Chinezen’ en minder Filippi’s krijg je dan, grofweg gezegd. Zonder het doorschuif-principe krijg je dan dus een soort ‘elitevloot’ naast de roeien-2- en roeien-3-vloot. Met een extra segmentatie ga je dan misschien ook wat meer boten aanschaffen per saldo. De uitdaging is dan, om de al genoemde balans ook op de lange termijn in stand te houden. Een mooie opdracht voor Jan.’
Wat gaat Jan anders doen?
Clementine denkt dat Jan misschien iets minder strikt is, wat minder zwart-wit. Zelf probeerde ze toch altijd wel aan de regels vast te houden, ook om dingen een beetje makkelijk te houden. Want als je uitzonderingen maakt, ben je snel bezig met precedentwerking. Daar zal Jan misschien wat soepeler mee zijn misschien. Maar Clementine waarschuwt meteen: als leden de mogelijkheid hebben om bv maandelijks op te kunnen zeggen, brengt dat voor de penningmeester mogelijk wel aardig wat extra werk met zich mee.
De boodschap van de ex-penningmeester aan de nieuwe penningmeester: ‘Laat ie er vooral van genieten! Ik heb het zelf altijd erg leuk gevonden. Succes, Jan!’
Collin Hoogeveen