Een impressie van teamcaptain Yorick
Ja, hij was vrij zwaar dit jaar (golven op de meren, zo hé!). Ja, we zijn in de mixcategorie gestart en in de open categorie gefinisht. En ja, het was wel gewoon weer hartstikke leuk om mee te doen.
Maar wat betekent deelname aan de ESRM nu eigenlijk echt?
Even voor de mensen die het nog niets zegt: De Elfsteden Roeimarathon (ESRM) is in roeiend Nederland een begrip. Het roeien van de ESRM wordt vooral gedaan door Nederlanders, een aantal Duitsers, wat Belgen en een handvol andere mensen uit het buitenland, zo’n duizend roeiers in totaal. Het ruim 200 kilometer afleggen langs elf steden binnen een bepaald tijdsbestek met niet courante vervoersmiddelen, in dit geval een roeiboot, doet velen menigeen de deelnemers voor gek verklaren. De ESRM wordt op vrijdag en zaterdag na Hemelvaart verroeid (in 2013 was er een Serious Request-editie op 21 december, waaraan natuurlijk ook de Hertog heeft deelgenomen).
Team formeren
In de eerste plaats moet je natuurlijk een team bij elkaar zoeken. Met wie wil je maximaal 24 uur lang door Friesland toeren (en met wie liever niet)? Wie kan met wie (de meesten gelukkig) en misschien nog belangrijker, wie kan absoluut niet met wie (Noortje en Collin)? Belangrijk is in welk veld je start: Open categorie? Dames? Mix-veld? Buitencategorie? Toer?
Met de ambitie om als mixteam een snelle tijd neer te zetten moeten 6 sterke dames en 6 sterke heren gevonden worden. Welnu met Celine, Liesbeth, Marle, Marlinde, Noortje en Ruth en hun mannetjes zo ongeveer, is er altijd wel een project-x feestje te vieren.
Boot regelen
Er moet alleen nog wel even een boot geregeld worden. Object van begeerte: De Wiersma Marathon CS. De Eenoog in het land der Blinden, de ESRM wordt al jaren gewonnen door teams die in een Wiersma roeien. Natuurlijk, je moet nog wel even hard roeien om hem ook hard te laten gaan. Met twee teams die graag willen starten in de Westwal, is de enige optie te loten, waarbij wij (gelukkig) aan het langste eind trekken.
Dan heb je een team en een boot, maar wat verder nog? Je zit in een mixteam dat een snelle tijd wil neerzetten (lees: binnen 20 uur finishen). Er zijn 1001 randzaken die in orde moeten zijn: routeboek samenstellen, wisselpunten bepalen, de etappes slim indelen, de route in (twee) gps-apparaten zetten, chauffeurs voor de volgbus en –auto regelen, de boot in orde maken, boodschappen doen en zorgen dat je team geen ongelukken maakt. Al deze taken worden ook dit jaar keurig over het team verdeeld.
De teamcaptain houdt zich onderwijl ook bezig met het wel en wee van de teamleden. Noortjes die zich blesseren en zwangerschappen zitten in een klein hoekje. Zeker in een team dat voor het grootste deel uit (echt)paartjes bestaat, zit je voor je het weet toch met 6 heren in de Buitencategorie te koekeloeren.
Herkenning
En dan nog iets belangrijks: herkenning. Een deel van de ESRM wordt ’s nachts geroeid, van vrijdag op zaterdag. Omdat wij de ESRM, net als de meeste teams, in etappes roeien, moet je wisselen. Veel teams wisselen op dezelfde plek en dan moet je als stuur wel bij het juiste team aanleggen. Kortom, op de kant moet je herkenbaar zijn. Onze zichtbaarheid is gegarandeerd door een unieke vinding: heliumballonnen met licht erin. Zorgt gegarandeerd voor hilariteit en afgunst (het werkt namelijk ontzettend goed). Wel kun je als team op de kant nu nog altijd verrast worden doordat je de boot zelf niet ziet aankomen…
En zo roei je dankzij een goede voorbereiding de Elfstedentocht binnen 20 uur uit, start je als 59e en finish je als twaalfde, slechts een half uur achter de winnaar in het mixveld. Dat je door een overijverige persoon van de organisatie van het mixveld naar de open categorie wordt gezet omdat je een etappe met alleen vrouwen en een etappe met alleen mannen roeit, zien we dan even door de vingers.