Mijn ambities voor De Hertog zijn als secretaris groot, maar mijn eigen persoonlijke roeiambities zijn beperkt.
Ik ben pas in 2009, op 54-jarige leeftijd, begonnen met roeien en ben na het nodige zwoegen in het rijke bezit van R1 en StA. Ik weet heel goed dat ik een haaltje heb waar vanalles aan mankeert dat ik niet goed kan corrigeren, ondanks alle hele goede coaching die ik kreeg van achtereenvolgens Jos Brekelmans, Oda Schelhaas en Pien Barendregt. Ik laat mijn ambitie om R2 te halen na twee keer zakken dan ook voorlopig varen. Ik vind het overigens heel prima dat wij een onafhankelijke examencommissie hebben die over de roeiprestaties oordeelt. Er wordt wel eens over gemopperd, maar niet door mij. Ik ben juist blij met het feit dat er nog eens goed wordt gekeken naar de veiligheid en de kwaliteit van het roeien, want anders doen we met ons allen ook maar wat aan natuurlijk.
Recreatieroeien
Voor mij is het ook echt helemaal geen enkel probleem om tevreden en zelfs gelukkig te zijn met het roeien in een veilige C4 en daarin lekker twee keer per week rond te raggen op de Aa en omstreken. Aanvankelijk deed ik dat met mijn ploeg BedanktNu, nu met Dolgraag. Ik loop er als we op dinsdag- en donderdagochtend roeien echt niet de kantjes vanaf en ben vol vuur en inzet aan het roeien maar realiseer me altijd wel dat ik een simpele recreatieroeier ben.
Wedstrijdroeien
Ik kan ook altijd wel heel erg meegenieten van de resultaten van de wedstrijdroeiers, want JA… sport gaat om presteren. Ik ben daarom ook van mening dat wij als vereniging alles moeten doen om de wedstrijdsporters te faciliteren bij hun prestaties. Tevens ben ik van mening dat dit niet ten koste mag gaan van de breedtesporters waaruit onze vereniging voor het merendeel bestaat. Tot nu toe gaat dat heel goed samen binnen onze vereniging en daar ben ik blij mee.
Wens
Wel heb ik nog een onvervulde wens: veel meer jeugdleden voor De Hertog, want sport en jeugd horen bij elkaar.
Marlein van Rooij
Goed stukje, Marlijn. Heb het met genoegen gelezen.