Inloggen

 

 

 

 

 Hertog Logo Flat

 

  • 1
  • 2
  • 1

Driemaal blik op Moordregatta 2019

Met een volgeladen auto met rigger Koepoort en twee fietsen achterop, reden Marc, Julius, dochter Mayke en ik naar de Watersportbaan in Tilburg. Tot onze verrassing lieten de verkeersregelaars ons door en konden wij op het botenterrein parkeren. Nadat de ‘oefenwedstrijd’ Ertveld Experience goed was verlopen, durfden Marc en ik het wel aan om de 6,5 km te roeien op het Wilhelminakanaal. Deze keer een serieus veld met 5 tegenstanders, w.o. Kristel & Remo.

DSC 8820inzoom

 

Bij de botenwagen aangekomen was het tijd om op te riggeren, nummers te halen, een kopje koffie te drinken en om te kleden. Bij vertrek van het vlot maakte ik direct een vette snoek. Het bleek dat ik de BB-riem van de Koepoort op stuurboord had. Foutje! Dus moesten we weer aanleggen en gelukkig was Julius nog op het botenterrein om snel om te wisselen. Het duurde ongeveer een kilometer om de adrenaline weer een beetje te laten zakken en bij het oproeien maakten we al kennis met enkele tegenstanders. Maastrichtse met vergelijkbare leeftijd aan boord, ging eigenlijk ook best wel hard, en dit was pas oproeien, hmmm.

IMG 20191005 111237Krisrembijnsij

Hoewel een klein zonnetje best aangenaam was, duurde het dobberen voor de start toch wel weer een beetje lang en begon iedereen het koud te krijgen. Maar eindelijk zie je dan dat de meeste ploegen gestart zijn en werd het tijd om te vertrekken. We roeiden naar de voorstart, Marc gaf aan dat we gingen bouwen en in volle vaart passeerden we de startlijn. En dan denk je ‘lekker roeien’ en dan is het een rottige klotsbak. Het kanaal is namelijk best wel smal en alle achten en vieren hebben het water al omgewoeld en als je dan als startnummer 51 aan de beurt bent, is het water drama.

Het duurde toch zeker wel een kilometer voordat het water weer een beetje rustiger werd. Desalniettemin roeiden we een prima tempo 27 à 28. In de trainingen lukte het niet om dit voor langere tijd vol te houden, maar op een wedstrijd is dat toch anders. Na 3,5 km komt de eerste brug. Marc gaf aan dat wij terug moesten naar light. Maar dat wil je eigenlijk niet. En toen riep iemand: ’51, wat ben je aan het doen?’. Omkijkend zagen we een heren2x onder de brug, die wij tot aan hun kontje waren genaderd. Wat zijn wij aan het doen?? Nouja, gewoon roeien!

Achteraf bleek dat de heren2x ruimte had moeten maken bij de brug voor nr 50 Alphen en dat zij daarbij dus in de problemen gekomen waren. Na de brug was voor ons dus de jacht op nr 50 geopend. Langzaamaan schoven wij hen voorbij, maar dat lukte niet helemaal, omdat Alphen weer gas gaf. Om ervan vanaf te zijn gaf Marc een opzetje aan en haalden wij Alphen goed in. Inmiddels werden wij opgelopen door de Heren-tweezonders en was het toch wel zaak om ze voor te blijven vóór de volgende brug. Ook viel het ons op dat het gat met Kristel & Remo (nr 52) en Maastrichtse (nr 53) niet echt groter werd.

DSC 8828inzoom

Zonder beperkingen konden wij door de 2e brug varen en kwamen wij op de wedstrijdbaan. Alphen kwam weer opzetten. Hoewel wij hadden afgesproken om op dit punt een tandje bij te zetten, hebben we dat niet gedaan, nog 2 kilometer te gaan was nog best ver. Een tijdje dachten we dat Alphen ons weer zou inhalen. Maar na 500m gaven ze de strijd op en zakten ze terug. Marc gaf aan dat we nog 500m moesten, ons volgende punt voor een tandje bij, maar dat hebben we uiteindelijk uitgesteld tot de finishtoren in zicht was. En eindelijk kwam daar de verlossende toeter van de finish. We hebben het volbracht!

En dan ben je benieuwd hoe je het gedaan hebt t.o.v. de anderen, want je hebt geen idee, behalve dan dat we niet laatste waren. Het aardige van de Moordregatta is dat er per veld twee blikken worden uitgereikt. Eenmaal blik voor de absoluut snelste. In ons veld was dat Gorcumse met de ons bekende Sabina de Lange aan boord. En het tweede blik – oneerbiedig tot ‘ouwelullenblik’ omgedoopt – wordt uitgereikt aan de ploeg die, gecorrigeerd voor leeftijd de snelste is. En die was voor ons en daar waren we best wel blij mee!

Kristel & Remo waren in absolute tijd maar 2 seconden langzamer dan wij, ondanks dat zij nog niet zo lang roeien. Veel potentie dus! De Waterbuffels roeiden in een veld van 10 ploegen en hadden zich ten doel gesteld om sneller te zijn dan de snelle ploeg van TOR. En dit is goed gelukt! Zowel in absolute tijd, alsook in de correctietijd waren zij de winnaar.

In de middag roeide Julius in de Herenskiff. Naast een groot aantal (ervaren) veteranen, roeiden ook enkele jongens van Vidar (senioren / nationaal roeiers) mee. Hoewel Julius niet zo gek is op de lange afstanden, was de wedstrijd van vandaag bedoeld als training en om te kijken in hoeverre hij kon bijblijven bij Vidar. Deze jongens zijn echter wel enkele jaren ouder en ook net een maatje groter/zwaarder dan Julius.

Omdat Julius ergens in het midden van het veld startte, moesten er heel wat veteranen worden ingehaald. Daarbij werd hij op de hielen gezeten door de jongen van Vidar die uiteindelijk won, qua absolute tijd. Omdat er een inhaalverbod is bij de bruggen, maar snelle ploegen krijgen soms wel voorrang, was het zaak om het gat met Vidar groot genoeg te houden vóór de laatste brug. Dit lukte en ook op de wedstrijdbaan ging de strijd voort om zich niet (te snel) voorbij te laten varen. Julius is dus diep gegaan en zijn hersteltijd (volgens hartslagmeter) was maar liefst 43 uur…..

Met de 4e tijd (26.17 en 14.84 km/u) waren we prima tevreden. Helaas is er bij de correctietijden de factor voor jeugd 17-18 niet toegepast. Als je dit wel doet (dus 0,968 * 26.17) dan stijgt Julius nog 2 plekjes in de uitslag van de gecorrigeerde tijden, dus 5e.

De C-vier van BKF roeide iets te ongelijk om een snelle tijd neer te zetten. Hoewel de dames van Summerjoy niet echt tevreden waren over hun roeien, hadden ze gecorrigeerd toch de snelste tijd neergezet (tweede tijd absoluut). Dus nog mooi een ‘ouwelullenblik’ erbij!

Oda.