Inloggen

 

 

 

 

 Hertog Logo Flat

 

  • 1

Code oranje: roeien bij kans op onweer!

Het lijkt zo gemakkelijk, Buienradar en Buienalarm en zo, maar toch kun je lelijk verrast worden door het onweer. Lees hieronder het relaas van Rianne en Nicole over hun training gisteren.

Onweer: onvoorspelbaar!! Ga het water niet op!!

Het zonnetje brak door, onweer voorbij, buienradar en onweerradar gecheckt. We kunnen. Lekker in de skiff de AA op. Bij de A2 brug begon het te rommelen. Ai, toch onweer? Snel omkeren en maken dat we terugkomen.

Bij de Spaanse trappen durfden we niet meer verder. Te veel onweer en bliksem steeds dichterbij. We besloten de boten aan de kant te leggen en uit te stappen. Better safe than sorry. Bij het aanleggen, vriendelijk geholpen door Bartjes wijk pubers, ging Rianne om.

Drijfnat, door de brandnetels de kant op geklommen ontstond het volgende probleem. Wat nu? Eerste gedachte was even schuilen en na het onweer door. In eerste instantie dicht bij de boot, maar al gauw gingen we drijfnat in een portiekje bij een huis staan. Na een kwartiertje vroeg de bewoonster ons vriendelijk binnen. Heel gastvrij en vriendelijk (hoewel ze wel klaagde over de ‘kanoers’ die haar op zaterdagochtend wekten). We dachten er geen moment aan om naar een telefoon te vragen..

Na een half uurtje besloten we toch weer naar buiten te gaan (twee skiffs onbemand) en met de boten naar de vereniging te gaan lopen. Buiten gekomen bij de boot zagen we aan de overkant een aantal politie- en brandweerauto’s met sirenes aan de waterkant stoppen.

Zou dat voor ons zijn? Snel spraken we een vriendelijke voorbijganger aan om via thuis even naar de vereniging te laten bellen om te melden wat we zouden gaan doen. Daarna zijn we met één skiff naar de vereniging gelopen (wat weer hier en daar grappige opmerkingen van buurtbewoners en voorbijgangers opleverde).

Bij de vereniging troffen we Summerjoy en een aantal Watjes die ons meteen een helpende hand boden, ondanks de terechte ongerustheid hadden gehad toen wij geen teken van leven gaven. Ze hebben ons naar de andere boot gebracht, met ons meegelopen om de tweede boot terug naar huis te dragen en de riemen meegenomen met de auto. Uiteindelijk waren we 11:30 op de vereniging terug, al het materiaal veilig binnen en kon iedereen met een gerust hart naar huis. Hoewel…… ons kluisje ging niet open….. nog steeds geen telefoon, autosleutel, huissleutel en geld….. Gelukkig was dat om 24u verholpen.

Wij, 2Unlimited, hebben wel een aantal lessen geleerd:

  • Ga niet het water op met onvoorspelbaar onweer;
  • Neem een mobiel mee als je geen coach op de kant hebt;
  • Laat van je horen als je lang weg blijft;
  • En de buurtbewoners in de Graafse wijk zijn te complimenteren voor de hulpvaardigheid.

Onze excuses aan iedereen die ongerust was en hartelijk dank voor de warme ontvangst en hulp toen we bij de vereniging kwamen!

Rianne en Nicole